Θυμάσαι ακόμη ότι γελάω, μαμά;

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου

Μαμά δες. Μπορώ!
Αλήθεια, τα καταφέρνω, παλεύω μαμά.
Κοίταξε με, μπορεί να είμαι μόνη εδώ μα είμαι ευτυχισμένη.
Μόνο θέλω να ξέρεις πως όσο και να σου θυμώνω, όσο κι αν σε δυσκολεύω, όσο κι αν κρύβω όσα έχω μέσα μου, μην ξεχνάς πως σ’ αγαπώ.
Θυμάσαι ακόμη ότι γελάω; Αυτό θα είναι το σημάδι, το μυστικό μας, για να καταλαβαίνεις πως είμαι καλά.
Το γέλιο στα μάτια μου να κοιτάς μαμά.
Κάποιες φορές πονάω και είναι δύσκολα, μα παλεύω καθημερινά. Θα με βλέπεις και θα είσαι περήφανη.
Προσπαθώ και τα καταφέρνω, μαμά.

Σχετικά Άρθρα

Κορίνα Παπαδοπούλου

Από παιδί σ’ ένα κρυφό ημερολόγιο, έως σήμερα που τα μοιράζομαι, κάνω τα συναισθήματα, λέξεις. Έτσι λοιπόν θα προσπαθήσω να ταξιδέψω κάθε αναγνώστη μου στα μαγικά μονοπάτια της καρδιάς και του έρωτα. Εκεί που η αγάπη νικά κάθε εμπόδιο, μάχη και πτυχή της σκληρής πραγματικότητας. Εκεί που ο έρωτας είναι για τους γενναίους. Τώρα όσο αφορά εμένα τα μόνα που χρειάζεται να γνωρίζετε είναι τα εξής. Εάν ήμουν χρώμα, θα ήμουν μπλε, βαθύ του ωκεανού. Εάν ήμουν τραγούδι, θα ήμουν το ‘’κοίτα εγώ’’ της Μποφίλιου. Εάν ήμουν εποχή θα ήμουν το φθινόπωρο. Εάν ήμουν τόπος, θα ήμουν κάποιος θαλασσινός. Ξεκινάμε;