Γράφει η Μαριάννα Βασιλείου
Η αλήθεια στον έρωτα είναι σπουδαίο πράγμα. Αν και δυσεύρετο στις μέρες μας κι όμως η ειλικρίνεια απέναντι στους εαυτούς μας κι απέναντι στους άλλους είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα για να αναπτύξουμε υγιείς σχέσεις.
Αναλογιστείτε λοιπόν στην αρχή τουλάχιστον μιας γνωριμίας πόσα fake πράγματα λέμε που μπορεί να μην εννοούμε προς εντυπωσιασμό αλλά και από ανασφάλεια ότι θα φανούμε ξενέρωτοι στους άλλους.
Και έτσι καταλήγουμε και να καταπιεζόμαστε αλλά και να μη μπορούμε να πραγματοποιήσουμε όλα όσα υποσχεθήκαμε στην αρχή. Γιατί καλή η θεωρία αλλά στη πράξη παίζεται το παιχνίδι . Καλό είναι λοιπόν να μη χρειαστεί να πάρουμε κόκκινη κάρτα από την αρχή. Ας παίξουμε ισότιμα , με τα στραβά και τα καλά μας κι αν θέλει ο ενδιαφερόμενος πραγματικά θα ακολουθήσει.
Πολλές φορές όμως πέφτουμε στη παγίδα του εντυπωσιασμού για να γοητεύσουμε τον εκάστοτε παρτενέρ μας . Καταλήγουμε στην ουσία να παρουσιάζουμε , έναν άλλο εαυτό αρκετά ωραιοποιημένο.
Στην ουσία είναι σαν να πουλάμε το όνειρο στον άλλον αλλά είναι όπως όταν βλέπεις ένα ωραίο φόρεμα στη φωτογραφία στο έχουν πουλήσει για μεγαλύτερο και το παίρνεις και συνειδητοποιείς ότι φοράς λάθος νούμερο ενώ εσύ νόμιζες ότι έχεις διαλέξει το σωστό για σένα. Και στον έρωτα δε πρέπει να φοράμε λάθος νούμερο, δεν μας πάει. Πώς να το πω!
Όπως και να το κάνουμε δε χωράνε στον έρωτα ψεύτικες υποσχέσεις και μεγάλα λόγια. Ο έρωτας έχει ανάγκη από οξυγόνο. Χρειάζεται τον αέρα του για να μπορεί να αναπνέει ελεύθερα , δε μπορείς να τον στενέψεις να τον βάλεις σε καλούπια.
Έναν άνθρωπο με το που τον γνωρίζεις δε ξέρεις που θα καταλήξει όπου και να βγει όμως το ζήτημα είναι να μη προσποιηθείς. Η μαγεία είναι σ’ αυτά που δεν περιμέναμε ποτέ ότι θα μας συμβούν , τα αυθόρμητα είναι και τα πιο ωραία.
Έχουμε πήξει από ένα σωρό “σε θέλω” που μας τα είπαν και τα είπαμε για να τα πούμε κι είναι άλλοι εκεί έξω που καίγονται από μέσα τους και αυτές οι λέξεις δε βγαίνουν με τίποτα όταν τα συναισθήματα είναι τόσο μεγάλα και απλά πράττουν. Δεν κάθονται να κάνουν συζητήσεις και μάλιστα της κακιάς ώρας. Το λέει η καρδούλα τους.
Αν θες να δείξεις σε κάποιον όλα όσα νιώθεις για αυτόν πες του το με ένα φιλί όχι με ροζ παραμυθάκια. Πες του το μ’ ένα βλέμμα, μ’ ένα άγγιγμα, με ότι θες. Όχι όμως λέγοντας ένα σωρό πράγματα που αργότερα δε θα μπορείς να πραγματοποιήσεις ή που δεν είσαι σίγουρος ότι μπορείς να τα πραγματοποιήσεις.
Δε λέω καλός ο ενθουσιασμός ή η παρόρμηση της στιγμής . Αλλά δυστυχώς οι προσδοκίες πληγώνουν και πληγώνουν κι άσχημα . Τα σταθερά βήματα ωστόσο μπορεί να οδηγήσουν σταδιακά σ’ ένα μονοπάτι λίγο πιο φωτεινό απ’ όλα αυτά τα εξωπραγματικά που ψάχνουμε μερικές φορές.
Και που ξέρετε απ’ το να τάξουμε και να μας τάξουν πολλά και στο τέλος να απογοητευτούμε . Μπορεί και το να είμαστε αυθεντικοί και να μη βιαζόμαστε να μας φτάσει σ’ ένα πολύ μεγάλο έρωτα . Που ούτε στα πιο τρελά μας όνειρα, δεν τον φανταζόμαστε.
Γι’ αυτό να είστε ο εαυτός σας δεν υπάρχει μεγαλύτερη καύλα απ΄ αυτό αλλά και μεγαλύτερη επανάσταση για τα σημερινά δεδομένα. Γιατί κι ο αληθινός έρωτας μια επανάσταση είναι ας μην κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλο μας!
