Γράφει η Ελένη Σάββα
Στην επόμενη διαδρομή σου, κοίτα έξω. Για λίγο μόνο. Απόλαυσε ό,τι βλέπεις, χόρτασε με τα μάτια τον κόσμο. Κοίταξε λίγο τη φύση κι αφέσου. Κοίτα τον ουρανό, κοίτα το πράσινο, κοίτα τη θάλασσα! Να το κάνεις συχνά. Να θρέφεις την ψυχή σου με εικόνες όμορφες κι αγαπημένες. Μην βγάλεις φωτογραφία. Άσε το μυαλό σου να αποτυπώσει μια για πάντα την εικόνα μέσα στην καρδιά σου. Θα την έχεις για πάντα φυλακτό.
Ξέρεις… Κάποτε αναρωτιέμαι. Πώς είναι δυνατόν να χάνουμε τόση ομορφιά; Αφού βρίσκεται γύρω μας. Δίπλα μας! Μέσα μας. Βρίσκεται παντού. Κι αν χαμογελάσουμε, θα την δούμε σίγουρα. Αρκεί μόνο για μια στιγμή να νιώσουμε πως ζούμε. Να καταλάβουμε ότι υπάρχουμε. Να συνειδητοποιήσουμε πως από τύχη βρεθήκαμε σ’ αυτόν εδώ τον πλανήτη.
Σταμάτα για μια στιγμή να βλέπεις γκρίζο. Δες μόνο το χρώμα. Διώξε τις σκιές. Ζήσε τη ζωή όπως ακριβώς της αξίζει. Με χρώμα! Μόνο με χρώμα της αξίζει να την ζούμε. Αλλιώς, χάνεται. Εξατμίζεται δίχως να το καταλάβουμε, κι ύστερα τρέχουμε να την προλάβουμε.
Είναι τόσο πολύτιμη. Κι εμείς καμία φορά το ξεχνάμε. Μην το ξεχάσεις την επόμενη φορά που θα κάνεις μια βουτιά στα ολοκάθαρα νερά ή όταν θα δεις ένα αστέρι να πέφτει. Να το θυμηθείς και να χαμογελάσεις! Να χαμογελάσεις απ’ την καρδιά σου. Όχι επιφανειακά. Να νιώσεις όλο το είναι σου να χαμογελά! Να νιώσεις ζωντανός.
Να χαμογελάς κάθε μέρα. Να χαμογελάς, γιατί έχεις την ευκαιρία να αδράξεις τη μέρα! Κάθε πρωί, έχεις μια μέρα ολόκληρη δική σου να αγαπήσεις, να νιώσεις, να ζήσεις το πάθος σου! Κάθε βράδυ, έχεις μια ολόκληρη νύχτα να γράψεις, να ακούσεις μουσική, να ονειρευτείς!
Μην τα πετάς όλα αυτά. Να τα αγκαλιάζεις. Να τα θυμάσαι και να τα αγαπάς, γι’ αυτό ήρθες εδώ. Για να ζήσεις, να αγαπήσεις και να ερωτευτείς κάθε δευτερόλεπτο της ύπαρξής σου σ’αυτή τη μαγεία.
