Γράφει η Γεώρα
Μπορείς να αγαπάς τη σήμερον ημέρα;
Μπορείς να πας κόντρα σε όλη αυτή τη σαπίλα που κυριαρχεί και να ξεχωρίσεις από τη μάζα; Μπορείς να μην παρασυρθείς από τα φτηνά παιχνίδια τους; Να παραμείνεις αυθεντικός ακόμα και αν κάποιους τους ενοχλεί;
Ξέρω είναι δύσκολο. Θα σε κρίνουν, θα γίνεις ο κινούμενος στόχος. Αντέχεις να σε πετύχουν; Όμως θα σε πετύχουν; Θα σου πω ένα μυστικό, δεν σε πετυχαίνουν, αστοχούν! Μονάχα αν είσαι ευάλωτος θα σε πετύχουν. Αν όμως έχεις χτίσει χαρακτήρα, αν τα θέλω σου έχουν ρίζες γερές, αν εσύ είσαι ευτυχισμένος με τον τρόπο που ζεις καμία κριτική δεν θα σε αγγίξει. Θα νομίζουν πως σε πετυχαίνουν και εσύ θα τους γυρνάς το βέλος τους πίσω.
Ανόητα πλάσματα. Θεώρησαν πως μπορούσε το ψεύτικο να νικήσει το αληθινό. Σε έναν κόσμο που βάζει στην κορυφή μία ψεύτικη, εύκολη, κενή από όλα εικόνα εσύ φρόντισε να είσαι η ανατροπή σε όλα αυτά. Σε μία εποχή που η αγάπη θεωρείται αδυναμία εσύ να αγαπάς με όλο σου το είναι εκείνο το άτομο που ξεχώρισες. Και ας κριτικάρουν τον τρόπο που ζεις, το συναίσθημα που δίνεις.
Δεν μπορούν να καταλάβουν τη σημασία να κρατάς ένα σώμα στην αγκαλιά σου και να ξέρεις πως δεν κουμπώνει πουθενά αλλού παρά μονάχα στο δικό σου! Και το δικό σου σε εκείνο! Δεν μπορούν να νιώσουν αυτό που θα τους περιγράψεις, πως είναι να παλεύεις να κατακτήσεις το άτομο εκείνο που ξελόγιασε το μυαλό σου και μετά το σώμα σου! Εκείνο που έδωσε πνοή στις μέρες σου, ουσία στη ζωή σου. Δεν μπορούν να συλλαβίσουν ούτε ψιθυριστά το σ’αγαπώ πόσο μάλλον να το φωνάξουν. Δεν μπορούν γιατί δεν ξέρουν τι σημαίνει. Δεν το έχουν νιώσει. Πώς να το νιώσουν άλλωστε όταν οι νύχτες τους είναι λίστες ανθρώπων με επιθυμίες της στιγμής. Που να κατανοήσουν εσένα που μιλάς για εκείνα τα χείλη που άλλος δεν μπορεί να τα αισθανθεί παρά μόνο εσύ. Που να ξέρουν τι σημαίνει σε φοράω στην ψυχή μου εσένα, την μία ή τον έναν που κατάφερες να ξεχωρίσεις, να νιώσεις να αγαπήσεις.
Που να καταλάβουν οι ρηχοί, οι κενοί από το συναίσθημα που εσύ τους περιγράφεις, που να βρουν την δύναμη να αγαπήσουν, να αφεθούν σε ένα άτομο, να δοθούν απόλυτα και ολοκληρωτικά. Που να βρουν τόσο θάρρος τα ανθρωπάκια εκείνα που ρίχνουν εσένα διότι δεν σε φτάνουν. Μην τους παρεξηγείς, έτσι έμαθαν, έτσι έκαναν γιατί ήταν το εύκολο, το της εποχής να το πούμε απλά.
Εσύ αγάπα! Αγάπα αληθινά και πολύ! Μπορείς να αγαπάς; Και να το λες το σ’αγαπώ σου σε εκείνο το άτομο που έκανε το μέσα σου να ανθίσει. Στο άτομο εκείνο που ξέφυγε από το μαύρο της εποχής. Σε εκείνο που επέλεξε να αγαπά.
Εσύ να αγαπάς! Απόλυτα και ολοκληρωτικά! Εσύ να αγαπάς και ας σε κρίνουν. Και αν μπορούν ας προσπαθήσουν να αγαπήσουν και εκείνοι, ναι εκείνοι που σε κρίνουν, αν έχουν τόση συναισθηματική δύναμη ας τολμήσουν να αγαπήσουν ένα άτομο. Γιατί θέλει δύναμη για να αγαπάς. Μπορούν άραγε; Δεν μπορούν να αγαπήσουν.
Ή θέλουν μα φοβούνται την κριτική;
