Γράφει η Έφη Παναγοπούλου
Δεν ξέρω πώς ακριβώς συνέβη, δεν ξέρω καν πώς ξεκίνησε ή πώς έφτασε μέχρι εδώ.
Η αλήθεια είναι ότι φοβόταν να δει την αλήθεια πίσω από το περιτύλιγμα η αρνιόταν πεισματικά την αιτία.
Δεν κοίταξε ποτέ βαθύτερα για να ανακαλύψει τις ανασφάλειες που την έκαναν να κρύβει το συναίσθημα που την έκαναν να μη θέλει να δει τον έρωτα και την αγάπη, δεν ήθελε να αγαπήσει για να μην αγαπηθεί νόμιζε ότι έτσι δεν θα πληγωθεί ποτέ.
Όποτε φτερούγιζε η καρδιά της από πόθο εκείνη την ωθούσε σε μονοπάτια που δεν θα την έβρισκε ποτέ ο έρωτας.
Δεν ήθελε την πρόκληση, δεν την αναζητούσε καν.
Δεν ήθελε να μάθει πόσο γενναία είναι ότι ακόμα και αν πληγωθεί θα μπορούσε να σηκωθεί να περπατήσει πάλι στην ευθεία
Τι και αν υπήρχαν στροφές στον προορισμό της θα έφτανε είτε αβίαστα είτε με κόπο και πόνο αρκεί να είχε θέληση και πυγμή.
Δεν μπήκε ποτέ σε αυτή την διαδικασία από φόβο έλεγε και κορόιδευε τις ανασφάλειες της που έκαναν πάρτι στο μυαλό και στην ψυχή της.
Από φόβο συμφωνούσε και η καρδιά και εκείνη επιβεβαιωνόταν ότι έκανε το σωστό.
Φόβος, η ετυμηγορία.
Μέχρι που ήρθε εκείνη η ώρα που δεν μπόρεσε να κρατήσει τα συναισθήματα της αιχμαλωτισμένα.
Μέχρι που βρέθηκε εκείνος ο άνθρωπος που επέμενε τόσο πολύ που σταμάτησε για λίγο το πάρτι που γινόταν στο μυαλό της
Το πάγωσε για λίγο, για να της δείξει ότι είναι σημαντικό να κοιτάζει καλυτέρα, ότι κάποιες ευκαιρίες στη ζωή έρχονται μόνο μια φορά
Να της κλειδώσει την σκέψη και να αφήσει οχετό συναισθημάτων που τόσα χρόνια έκρυβε.
Να της δείξει ότι πίσω από κάθε συναίσθημα υπάρχει ένα μυστικό που μόνο εκείνη θα ξέρει μόνο εκείνη θα χειρίζεται έτσι θα κάνει τον φόβο να φεύγει.
Κάθε φορά που εκείνος χανόταν για λίγο εκείνη πάλευε με τις ανασφάλειες της και έφευγε μακριά!
Μάταια όμως πλέον πάλευε εκείνος ήρθε για να μείνει.
Ήρθε για να της δώσει ένα μεγάλο δώρο.
Τι και αν καταλήξουν μαζί ή τραβήξουν χωριστούς δρόμους.
Πήρε το μεγαλύτερο δώρο!
Της έμαθε να είναι γενναία, ικανή και δυνατή! Να νιώθει να αισθάνεται και να μη φοβάται να τσαλακωθεί. Να πέσει και να σηκωθεί.
Να αγαπήσει και να αγαπηθεί!
Γιατί η αγάπη μπορεί να μας αλλάξει με τον πιο απροσδόκητο τρόπο ,γιατί η Ιθάκη ήταν πάντα μέσα της τι και αν χρειάστηκε μια μικρή βοήθεια, μια ώθηση, αυτόν τον άνθρωπο που της έδειξε στο χάρτη την διαδρομή και της έδωσε το μεγαλύτερο δώρο, την σοφία να καταλαβαίνει τι σημαίνει Ιθάκη.
Ἡ Ἰθάκη σ᾿ ἔδωσε τ᾿ ὡραῖο ταξίδι.
Χωρὶς αὐτὴν δὲν θἄβγαινες στὸν δρόμο.
Ἄλλα δὲν ἔχει νὰ σὲ δώσει πιά.
Κι ἂν πτωχικὴ τὴν βρῇς, ἡ Ἰθάκη δὲν σὲ γέλασε.
Ἔτσι σοφὸς ποὺ ἔγινες, μὲ τόση πείρα,
ἤδη θὰ τὸ κατάλαβες ᾑ Ἰθάκες τί σημαίνουν.
Κ.Καβαφης
