Γράφει η Κική Γ.
Ναι ρε φίλε, υπάρχουν και αυτά τα παιδιά που έχουν πάντα ψηλά το κεφάλι και το χαμόγελο στα χείλη. Πονάνε, χαίρονται, κανένας δεν ξέρει. Τα περνάνε όλα μόνοι τους και αθόρυβα. Δε θα τους ακούσεις να γκρινιάξουν, ούτε να σου παραπονεθούν.
Μικρό, μεγάλο, εύκολο, δύσκολο θα το παλέψουν χωρίς να ματώσει ρουθούνι. Μυρίζουν αξιοπρέπεια από χιλιόμετρα και δεν μιζεριάζουν. Δεν φορτώνονται σε κανέναν και παίρνουν αγκαλιά την ψυχή τους και το μαξιλάρι τους. Χειμώνες και Καλοκαίρια τα περνάνε με θάρρος.
Έρωτες και χωρισμούς τα μοιράζονται με το κρεβάτι τους. Δεν βροντοφωνάζουν τίποτα και ούτε ποστάρουν ψεύτικες φωτογραφίες για να δημιουργούν εντυπώσεις.
Έχουν γραμμένα τα like στα παλιά τους τα παπούτσια και ασχολούνται με την ουσία και όχι με τη δηθενιά. Δεν τους νοιάζει να αποδείξουν κάτι, ούτε να συγκριθούν επιθυμούν.
Δεν ασχολούνται με τις ζωές των άλλων, ούτε κουτσομπολεύουν. Ναι υπάρχουν και αυτά τα παιδιά και τα ´χουν ´βρει απλά με τον εαυτό τους και ζουν ελεύθερα και ευτυχισμένα!
