Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη
Πίσω από κάθε τραγούδι υπάρχει μια ιστορία που ποτέ δεν βλέπει το φως.
Πέρα από τον δημιουργό ενός κομματιού που εμπνεύστηκε μέσα από τα βιώματα, γέννησε και παρέδωσε στα χέρια μας αυτό το τραγούδι, υπάρχει και ο υπόλοιπος κόσμος που εκλαμβάνει ξεχωριστά τον κάθε στίχο και ταξιδεύει νοερά στα δικά του ατομικά μονοπάτια, με συντροφιά την κάθε νότα.
Όλα τα τραγούδια έχουν κάτι από εμας, γιατί ταυτιστήκαμε μαζί τους και αφήσαμε ένα κομμάτι της δικής μας ζωής μέσα του.
Τα αφιερώσαμε, πονέσαμε ή χαρήκαμε ανάλογα την ψυχολογική μας περίσταση .
Κάθε ένα μουσικό κομμάτι που αφιερώνεις σε κάποιον,είναι σαν να παίρνει την δίκη του μορφή και σε κάθε άκουσμα του σου υπενθυμίζει συναισθήματα και βιώματα .
Μέσα σε εκείνα τα μουσικά ταξίδια βρίσκουμε παρηγοριά, γιατρειά, εκτονώνουμε την ένταση, την χαρά ή τον πόνο μας.
Ποτέ δεν θα ξεχάσεις το τραγούδι που σου αφιέρωσε ο έρωτας σου, οπως δεν θα λησμονήσεις πόσο πολύ πόνεσες στο άκουσμα εκείνου του καψουροτραγουδου, αυτά τα ατελείωτα ξημερώματα που έπινες χωρισμένος και οι φίλοι σε μαζεύαν τα πάτωματα.
Γι’ αυτό η μουσική είναι μαγική, γιατί σε κάνει να ανατριχιάζεις, σε μεταμορφώνει, σε κάνει να ερωτεύεσαι από την αρχή, να πονάς διπλά για την απώλεια του έρωτα σου και να νοσταλγείς στιγμές που έμειναν ανεξίτηλες στην μνήμη σου.
Η μουσική σε εμπνέει σε γεμίζει δημιουργικότητα για ένα καλύτερο αύριο, το αύριο της δική σου ζωής.
Πόσες φορές αισθάνθηκες πως εκείνο το τραγούδι είναι γραμμένο για σένα;;
Ναι μπορεί να γράφτηκε για σένα αλλά και για κάποιον άλλον που βιώνει ακριβώς την ίδια κατάσταση, γιατί έτσι είναι η ζωή, όλοι περνάνε λούκια και καταστάσεις και κανένας δεν χαμογέλασε δίχως να κλάψει πρώτα σε αυτόν τον κόσμο.
Τα τραγούδια λοιπόν έχουν μορφή, πνοή, μυρωδιές, στιγμές, γέλια, κλάματα, υπερβολές, υστερία, μίσος εκδικητικότητα μα πάνω από όλα έχουν αγαπη, γιατί για να φτάσεις ακόμα και να μισείς σημαίνει πως κάποτε αγαπησες.
Μιλούν εκείνα όταν τα συναισθήματα και οι λεξεις κλειδώνονται στο σεντούκι της ψυχής και μιλούν τις στιγμές που η σιωπή κάνει τους μεγαλύτερους της μονολόγους.
Τα τραγούδια μιλουν για σένα χωρις εσένα.
Μιλούν όταν τα όνειρα οργιάζουν και φτάνουν στο ταξίδι του εγκεφάλου μας μέχρι το άπειρο, μιλούν όταν η καρδιά χτυπά ακατάπαυστα, όταν το συναίσθημα δειλιάζει να εκτονωθεί και να βρει το μοναδικό του αποδέκτη.
Τραγούδια αγαπημένα, φυλαγμένα για πάντα στην καρδιά μας, τραγούδια που για αυτά εφευρέθηκε το κουμπί του repeat.
Κομμάτια που θελουμε δεν θελουμε πάντοτε θα έχουν μια μορφή.
Το καταλαβαίνεις τις ανύποπτες στιγμές εκείνες που μπορεί να είσαι στο τσακιρ κέφι και ξαφνικά ακούς κάτι γνωστό, κάτι δικό σου, ένα κομμάτι χαμένο, ξεχασμένο και κάπου εκεί με νοσταλγικό βλέμμα γυρνάς πίσω… μέχρι να σε σκουντίξει ο διπλανός για να επανέλθεις στην πραγματικότητα.
Η μουσική είναι ατελείωτη, μαγευτική και υπέροχη και χωρίς αυτή η ζωή μας θα ήταν σίγουρα διαφορετική.
Μην την κλείνεις ποτέ έξω από το σύμπαν σου και ας υπάρχει πάντα εκείνο το τραγούδι που θα σου θυμίζει αυτό το πρόσωπο…
θες δεν θες.
