Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου
Κορίτσια που μεγάλωσαν σε ένα ροζ δωμάτιο γεμάτο πεταλούδες, σε μια οικογένεια γεμάτη αγάπη για πριγκίπισσες σαν αυτές, όνειρα για πρίγκιπες και τρόπους για να νικήσουν τους κακούς του παραμυθιού.
Είναι εκείνα τα κορίτσια που μεγάλωσαν χωρίς να αφήσουν τις απογοητεύσεις, να αλλάξουν τον χαρακτήρα τους.
Ο ρομαντισμός τους είναι ο ισχυρότερος τους σύμμαχος και η αγάπη η άμυνα τους.
Μια επίσκεψη στο σπίτι τους, σε μεταβιβάζει σε έναν άλλον κόσμο γεμάτο ροζ, κεριά ίσως και ένα άσπρο γυάλινο άλογο σε ένα κομοδίνο, που περιμένει να βρει τον πρίγκιπα του.
Η εποχή μας «δεν τις χωράει», οι άνθρωποι δεν τις καταλαβαίνουν και κείνες κλείνονται στο δικό τους παραμύθι, στο δικό τους κόσμο. Είναι καλύτερα εκεί.
Μαλακές σαν το βαμβάκι με ψυχές σαν διαμάντι.
Ακριβές σαν ένα φθηνό κόσμημα, αρνούμενες την φθήνια της μιας βραδιάς ή των εφήμερων σχέσεων.
Με ένα φιλί γεμάτο τρυφερότητα και χάδια σαν πούπουλα, σε γεμίζουν με την αθωότητα τους.
Κάνουν έρωτα με όλη τους την ψυχή όταν νιώσουν ασφαλείς, αρνούμενες να δεχθούν την επικράτηση του σεξ.
Οι λέξεις τους είναι βάλσαμο στα αυτιά σου και το χαμόγελο τους ακατανίκητο όπλο τους.
Κάποιες από αυτές, αδιαμφισβήτητα, πέφτουν σε λάθος άντρες.
Σε κείνους τους τύπους που τους αρέσει ο δρόμος της κατάκτησης και όχι η απόλαυση του αποκτήματος τους.
Ως βαρετό απόκτημα του έρωτα τους, μένουν μόνες να μαζέψουν τα κομμάτια τους και να φτιάξουν από την αρχή το παραμύθι.
Έτσι, η πληγή επουλώνεται με την αισιοδοξία και το όνειρο του πρίγκιπα που είναι σίγουρες ότι θα έρθει. Θωρακίζουν την καρδιά τους και τον περιμένουν.
Αν δεν αργήσει πολύ, είναι τυχερές και παραμένουν ίδιες.
Αν πάλι αργήσει και οι πληγές γίνουν πολλές και βαθιές, από λάθος σχέσεις και λάθος άντρες, ίσως αλλάξουν.
Θα σκληρύνουν, θα λιγοστέψουν τα κεριά στο δωμάτιο, το ροζ θα γίνει κόκκινο και τα τραγούδια λίγο πιο λαϊκά, όμως ποτέ δεν θα χάσουν το παραμύθι τους. Εκείνο τις κάνει αυτό που είναι και τις γεμίζει ελπίδα για την μαγεία του έρωτα και της ζωής.
Ποτέ δεν θα πάψουν να ξεχωρίζουν από τις υπόλοιπες και ποτέ δεν θα σταματήσουν να τον περιμένουν, εκείνον τον ένα, τον μοναδικό που θα τους γυρίσει σε κείνο, το δικό τους παραμύθι. Μακριά από δράκους και κακές μάγισσες.
Αν τις συναντήσετε στο δρόμο σας και δεν είστε ο πρίγκιπάς τους, φύγετε μακριά. Η καρδιά τους είναι γυάλινη σαν το άσπρο άλογο στο κομοδίνο τους.
