Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή.
Εγώ θα σε λέω Έρωτα…
Γιατί αυτό είσαι για μένα, ο έρωτάς μου!
Μπήκες σα θύελλα στη ζωή μου και τα σάρωσες όλα.
Και τώρα πια υπάρχεις μόνο εσύ.
Εσύ κι εγώ… Σε μια καινούρια διαδρομή, κι όπου μας βγάλει…
Και το χαμόγελό σου να φωτίζει τα σκοτάδια μου.
Η αγκαλιά σου το λιμάνι μου, κι εγώ να νιώθω ασφάλεια στα δυο σου χέρια.
Και ν’ αφήνομαι…
Να σ’ ακολουθώ και να μη με νοιάζει που πάμε.
Να μου αρκεί που είμαστε μαζί, που είμαι κομμάτι του δικού σου κόσμου.
Κι εσύ να είσαι ολόκληρος ο κόσμος μου.
Να σε κοιτάζω και κάθε μου χαμόγελο να είναι δικό σου.
Να είμαι το κοριτσάκι σου, η γυναίκα σου, η φίλη σου, η ερωμένη σου, όλα σου!
Κι εσύ για μένα να είσαι τα πάντα.
Να γυρνάω να σε κοιτάξω και να με κοιτάς ήδη.
Και να μου χαμογελάς, κι εγώ να φιλάω το χαμόγελό σου και να γίνεσαι η ανάσα μου.
Ν’ απλώνω το χέρι μου και να σ’ αγγίζω, να σε τυλίγω με χάδια τρυφερά.
Να μ’ αγκαλιάζεις σφιχτά κι εγώ να ακουμπάω στο στήθος σου μόνο και μόνο για να ακούω τους χτύπους της καρδιάς σου.
Να προχωράμε μαζί σε μονοπάτια αδιάβατα, και συνεχώς να ανακαλύπτουμε καινούριες διαδρομές.
Και κάθε μέρα μας να είναι μια γιορτή. Γιατί απλά συναντηθήκαμε.
Γιατί ανάμεσα στο πλήθος το βλέμμα σου συνάντησε το δικό μου. Και με ξεχώρισες. Και σε ξεχώρισα.
Να με φιλάς…και το φιλί σου να μην έχει τελειωμό.
Να μου μιλάς με τις λέξεις σου, με τις πράξεις σου, με τη σιωπή σου.
Να σε κοιτώ και να καθρεφτίζεσαι στα μάτια μου.
Να είμαι εκεί για σένα στα εύκολα, στα δύσκολα, στα ζόρια σου, σε όλα.
Κι εσύ να είσαι πάντα δίπλα μου, μέσα μου, παντού.
Να ζήσουμε τον έρωτα που λαχταράμε και να μη θέλουμε στιγμή να χωριστούμε.
Γιατί και χώρια που είμαστε, εμείς οι δύο είμαστε μαζί.
Γιατί σε σκέφτομαι, γιατί με σκέφτεσαι.
Γιατί σε θέλω, γιατί με αναζητάς.
Γιατί αποφασίσαμε να ξεκινήσουμε, κόντρα στους φόβους μας, κόντρα στις δυσκολίες.
Γιατί απλά τολμήσαμε, και προχωράμε μαζί…
LoveLetters
