Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου
Και άσε τους άλλους να σωπαίνουν, να φωνάζουν, να μην ξέρουν, εγώ ελεύθερη είμαι μέσα στην αγκαλιά σου, εκεί που όλα μοιάζουν σαν από κόσμο αλλοτινό, που τίποτα δεν θυμίζει τα ίδια, τα προβλεπόμενα, που μπορώ να φτιάξω τον κόσμο μου και εσύ, εκεί, να χαμογελάς και να γουστάρεις γιατί είναι εκείνο που θέλω εγώ, εκείνο που επιθυμώ μαζί με εσένα. Γιατί εγώ μέσα σου είμαι εκείνη που δεν κρατιέμαι να μην νομίσεις, να μην σκεφτείς αλλιώς, είμαι εκείνη που πετάω ελεύθερη και εσύ αμολάς και άλλο σχοινί για να δεις μέχρι που μπορώ να φτάσω και να χαμογελάς, να με κρατάς, να με στηρίζεις, μαζί μου εκεί, μαζί μου παντού με τα δικά μου θέλω, δοσμένη στη δικιά σου αγκαλιά της ελευθερίας, στα δικά σου χάδια, στον δικό σου μοναδικό έρωτα, την αγάπη που κανένας δεν ξέρει όπως εσύ.
Ελεύθερη στην αγκαλιά σου, λεύτερη μαζί σου, αλυσοδεμένη με τα φτερά που μου δίνεις, πιο πολύ και από τον ίδιο τον αέρα που με ανεβάζει έως τα κατάλευκα σύννεφα.
Εγώ είμαι ελεύθερη μέσα στην αγκαλιά σου.
Δικιά σου!
