Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδου.
Είναι κι εκείνες οι περιπτώσεις που αφήνεις κάποιον όχι επειδή δεν τον αγαπάς, αλλά επειδή δε σε αγαπάει εκείνος, ούτε μπορείς να τον αναγκάσεις.
Η αγάπη μεταδίδει ό,τι πιο όμορφο υπάρχει, δε μεταδίδεται όμως.
Μπορείς να δείξεις σε κάποιον όλα τα όμορφα που σου συμβαίνουν με την αγάπη που του έχεις.
Ένα λαμπερό χαμόγελο, μια σφιχτή αγκαλιά, την ευτυχία που σου δημιουργεί η παρουσία του στην ζωή σου.
Δε μπορείς όμως να τον αναγκάσεις να νιώθει το ίδιο.
Να είσαι το ίδιο σημαντικός στη ζωή του, ο νούμερο ένα παράγοντας για να είναι ευτυχισμένος.
Ο τρόπος μου να αγαπώ τους ανθρώπους είναι αυτός, να τους δέχομαι όπως είναι και να τους αφήνω να επιλέξουν αν θα με αγαπήσουν κι εκείνοι ή όχι.
Αν θα μείνουν ή αν θα φύγουν, όποτε αφήνω πάντα την πόρτα μισάνοιχτη.
Έτσι και με σένα. Σε άφησα να φύγεις όχι επειδή δε σε αγαπώ, αλλά επειδή δε μπορώ να αναγκάσω εσένα να με αγαπήσεις.
