Γράφει η Νάντια Δ.
Λατρεύω την όμορφη θάλασσα και το όμορφο αγόρι από το νησί.
Είμαι στο νησί σου, ήρθα πάλι για λίγο.
Όλες οι συναντήσεις μας μικρές, αραιές, γεμάτες από υπέροχες στιγμές.
Στα γρήγορα και στα πεταχτά.
Με πάθος και ένταση!
Είναι τόσα πολλά αυτά που παίρνω από εσένα.
Είναι τόσα πολλά που γεμίζουν όλα τα κενά της ζωής μου.
Είχα αφεθεί στα “πρέπει”, είχα ξεχάσει να ζω!
Νόμιζα ότι απλά έτσι είναι κι ήρθες πριν από ένα χρόνο και τα γκρέμισες όλα.
Με ξανάχτισες από την αρχή, ξαναβρήκα εμένα, ένιωσα πράγματα που δεν είχα νιώσει ποτέ μέχρι τα σαράντα μου κι άρχισα να ονειρεύομαι..
Άρχισα να αγαπάω ξανά.
Εμένα, εσένα, τους γύρω μου..
Νόμιζα ότι είχα αδειάσει και δεν είχα τίποτε άλλο να δώσω.
Έντονα στο κόκκινο όλα μαζί σου και πέρα από τα όριά μου.
Δεν ξέρω αν τελικά είναι μονόπλευρο, δεν ξέρω τι αισθάνεσαι, δεν μιλάς και θέλω τόσα να σου πω.
Φοβάμαι μην σε πνίξω, μην σε χάσω, τσαλακώνομαι για σένα και μου αρέσει.
Πριν ένα χρόνο λοιπόν, επιπόλαια σου είχα γράψει, “σ’αγαπάω”, σε μια κάρτα.
Δεν σε ήξερα και δεν σε είχα ζήσει, όμως αυτό μου έβγαινε από μέσα μου, απ’την αρχή.
Ένα χρόνο μετά, ξέρω ότι ζω κάτι που είναι για όσο κρατήσει.
Για τόσο όσο.
Για όσες στιγμές μπορεί να έχουμε ακόμα αλλά θα ήθελα να είχα τα κότσια να σε κοιτάω στα μάτια και να οσυ πω εκείνο το “σ’αγαπώ”.
Όταν θα σε κοιτάω στα μάτια για να μπορώ να σου πω πως είσαι ότι καλύτερο έχει τύχει στην ζωή μου..
Για τόσο όσο…
Γράφει η Νάντια Δ.
