Γράφει η Άντζελα Καμπέρου
Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας -δεν χωράμε άλλωστε- καμία γυναίκα δεν έχει τις αναλογίες μοντέλου. Καμία γυναίκα δεν είναι ιδανικά πλασμένη και αντίστοιχα κανένας άντρας. Για τους άντρες δεν γίνεται όμως πολύς ντόρος οπότε θα επικεντρωθώ στις γυναίκες.
Περιοδικά, τηλεόραση, κινηματογράφος, οίκοι μόδας μέχρι και τα κομμωτήρια επιλέγουν να προβάλλουν έναν συγκεκριμένο τύπο γυναίκας: Τον αψεγάδιαστο. Λοιπόν, σας έχω νέα. Αυτός ο τύπος γυναίκας δεν υπάρχει, τουλάχιστον δεν συναντάται συχνά. Είναι πολύ δύσκολο να βρεις γυναίκα με αναλογία μοντέλου και αν την βρεις το πιο πιθανό είναι να μην είναι υγιής. Ραγάδες, κυτταρίτιδα, κοιλίτσα, μπουτάκια λέξεις που οι γυναίκες τις ακούμε και αλλάζουμε δεκαπέντε χρώματα.
Ας σοβαρευτούμε κορίτσια. Δεν υπάρχει αψεγάδιαστη γυναίκα. Και την κυτταρίτιδα μας έχουμε και τα πιασίματά μας, και τις ραγάδες μας και τα παραπανίσια κιλάκια μας. Τι μπορούμε να κάνουμε δηλαδή; Να αρρωστήσουμε για να αποκτήσουμε ένα αδύνατο, άρρωστο σώμα; Και δεν λέω όχι στη διατροφή και στην γυμναστική. Ούτε κατά διάνοια. Λέω όχι στην υπερβολή. Αν δεν μπορείς να χάσεις κιλά, απλώς αποδέξου το και αγάπησε τον εαυτό σου για αυτό που είναι. Αν πάλι δεν μπορείς να πάρεις κιλά και νιώθεις άσχημα – παρόλο που δεν σε καταλαβαίνω- μην σκας, μια χαρά είσαι κι έτσι, αγάπα τον εαυτό σου και μην τον ταλαιπωρείς.
Δεν μπορώ να καταλάβω αυτόν τον διαχωρισμό των αντρών από τις γυναίκες. Οι άντρες δεν υπάρχει πρόβλημα να έχουν κοιλίτσα και πιασίματα, ίσα ίσα θεωρείται και sexy. Όμως όχι, η γυναίκα πρέπει να είναι αδύνατη με τέλειο καλλίγραμμο σώμα.
Στην αρχαιότητα το σώμα της γυναίκας είχε πιασίματα και κιλάκια, πράγματα που συμβόλιζαν την υγεία και την καλή γονιμότητα της γυναίκας. Τι πάθατε όλοι στον 21ο αιώνα και προσπαθείτε να αρρωστήσετε τους εαυτούς σας με εξαντλητικές δίαιτες και διατροφές; Δεν μπορώ να το καταλάβω.
Χαίρομαι τις γυναίκες που είναι ακομπλεξάριστες με το σώμα τους και δεν τις ενδιαφέρει τίποτα, πολύ θα ήθελα να είμαι μία από αυτές. Που τα γράφουν όλα και όλους και λένε αυτή είμαι και σε όποιον αρέσει. Ναι πολύ θα ήθελα να είμαι σαν κι εκείνες. Όμως έχω κι εγώ σαν άνθρωπος τις ανασφάλειες μου και τα προβλήματά μου, ιδίως όταν έχεις αδύνατες φίλες με τέλεια κορμιά. Ναι εκεί μπορεί να υπάρξει πρόβλημα.
Το θέμα όμως είναι να μπορείς να αγαπάς τον εαυτό σου για αυτό που είσαι. Να μην προσπαθείς να αλλάξεις για να αρέσεις στους άλλους. Να αλλάζεις μόνο για να αρέσεις σε εσένα.
Και στο κάτω κάτω οι γυναίκες με πιασίματα λένε πως είναι πιο sexy. Τις μπαμπάτσικες γυναίκες, όπως λέει και ένας φίλος, δεν χορταίνεις να τις βλέπεις και να τις αγγίζεις.
Για αυτό αγόρια όσο εμάς δεν μας ενοχλεί η μπυροκοιλίτσα σας και τα μπουτάκια σας, τόσο δεν πρέπει να σας ενοχλούν και τα δικά μας μπουτάκια.
Και κορίτσια, δεν τρέχει και τίποτα αν έχετε λίγη κυτταρίτιδα, όλες έχουμε. Σιγά το πράγμα. Στην τελική μόνο εμείς τρελαινόμαστε για αυτή, οι υπόλοιποι σχεδόν δεν την βλέπουν.
Φτάνει πια με τα πρότυπα ομορφιάς. Ο καθένας μας είναι μοναδικός με τον δικό του τρόπο, δεν μπορούμε να είμαστε όλοι ίδιοι.
