Αφού δεν είχες σκοπό να μείνεις γιατί γύρισες;

Γράφει η Κορίνα Παπαδοπούλου 

Μου λείπεις. Πονάω. Σ’ αγαπάω. Πονάω. Φωνάζω. Καταρρέω. Κλαίω. Πονάω. Γιατί γύρισες; Πονάω. Αφού δεν μπορείς να είσαι παρόν, γιατί; Πονάω. Πνίγομαι. Θυμάμαι. Πονάω. Η αγκαλιά σου. Πονάω. Το άγγιγμα σου. Πονάω. Το βλέμμα σου. Πονάω.
Με ακούς που πονάω; Πονάω.
Πώς θα μάθω να ζω πάλι χωρίς εσένα; Πονάω.
Πως θα γίνει η ζωή και πάλι κανονική; Πονάω.
Γιατί με καταστρέφεις; Πονάω.
Πονάω τόσο γαμημένα πολύ.
Είχα μάθει να μην σε περιμένω.
Είχα μάθει να μην είσαι εδώ.
Είχα μάθει να είσαι μακριά.
Αφού δεν είχες σκοπό να μείνεις γιατί γύρισες;
Αφού δεν είχες σκοπό να είσαι παρόν γιατί ήρθες;
Αφού δεν μ’ αγάπησες ποτέ σου, γιατί;
Πονάω.

Total
0
Shares
Share 0
Tweet 0
Pin it 0
Σχετικά Άρθρα

Από παιδί σ’ ένα κρυφό ημερολόγιο, έως σήμερα που τα μοιράζομαι, κάνω τα συναισθήματα, λέξεις. Έτσι λοιπόν θα προσπαθήσω να ταξιδέψω κάθε αναγνώστη μου στα μαγικά μονοπάτια της καρδιάς και του έρωτα. Εκεί που η αγάπη νικά κάθε εμπόδιο, μάχη και πτυχή της σκληρής πραγματικότητας. Εκεί που ο έρωτας είναι για τους γενναίους. Τώρα όσο αφορά εμένα τα μόνα που χρειάζεται να γνωρίζετε είναι τα εξής. Εάν ήμουν χρώμα, θα ήμουν μπλε, βαθύ του ωκεανού. Εάν ήμουν τραγούδι, θα ήμουν το ‘’κοίτα εγώ’’ της Μποφίλιου. Εάν ήμουν εποχή θα ήμουν το φθινόπωρο. Εάν ήμουν τόπος, θα ήμουν κάποιος θαλασσινός. Ξεκινάμε;

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ