Γράφει η Ιωάννα Ντρε
Αφού ήρθες για να φύγεις γιατί ήρθες;
Αφού ήθελες να δώσεις το λίγο γιατί ζητούσες το πολύ;
Αφού δεν ήθελες αυτό το ταξίδι μιας όμορφης σχέσης μαζί μου γιατί ξεκίνησες τη διαδρομή;
Αφού σιχαινόσουν το ψέμα γιατί το έλεγες;
Αφού δεν ήσουν έτοιμος να μοιραστείς, να πάρεις και να δώσεις αισθήματα, γιατί ήρθες μόνο για πάρεις κι έφυγες;
Ήθελα να σου δείξω τ’ αστέρια ενώ εσύ δεν έβλεπες ούτε το φεγγάρι.
Ήθελα να δώσω φως στη ζωή σου ενώ εσένα σου άρεσε το σκοτάδι.
Ήθελα να μετρήσουμε μαζί άπειρες στιγμές ενώ εσύ δεν ήξερες να μετράς ούτε μέχρι το δέκα.
Ήθελα να ζήσουμε μια αγάπη μοναδική ενώ εσύ δεν είχες ούτε ένα διαθέσιμο αίσθημα να προσφέρεις.
Ήρθες στη ζωή μου σα να θελες να μείνεις. Όμως σα τουρίστας φάνηκες που ήρθε να με δει, να κάνει μια περιήγηση στο κορμί μου, να με εξερευνήσει πιθαμή προς πιθαμή, να περάσει καλά και να σηκωθεί να φύγει.
Αυτό έκανες. Ήρθες με συγκεκριμένο σκοπό, για περιορισμένο χρόνο.
Δεν ήσουν για τα δύσκολα τελικά. Μόνο για τα απλά,τα επιφανειακά. Αυτά που όλοι μπορούν να τα έχουν και να τα χορτάσουν. Όμως τα άλλα τα σταθερά, ουσιαστικά αυτά λίγοι μπορούν να τα έχουν και ελάχιστοι να τα κρατήσουν.
