Γράφει η Έφη Νερούτσου
“Αυτοί που επιστρέφουν δεν είναι πάντα για καλό”
Συχνά θα με ακούσει κάποιος να λέω “θα γυρίσει μωρέ και αυτός. Άστον”.
Όλοι καταλαβαίνουν το λάθος τους και γυρνούν. Το θέμα δεν είναι για εμένα αν θα γυρίσει πίσω νωρίς ή αργά. Το θέμα είναι να μην φύγει.
Για να φύγεις φίλε μου πάει να πει πως κάτι χάλασε, κάτι δεν μας βγήκε ή κάτι δεν ήταν όπως το είχες φανταστεί. Αυτό είναι απολύτως σεβαστό. Το γιατί γύρνας ξανά τώρα όμως είναι ένα άλλο θέμα.
Δεν το μετάνιωσες σε καμία περίπτωση. Προφανώς ή εκεί που πήγες δεν είχες άλλα πράγματα πιο σημαντικά ή τελικά το σκέφτηκες ξανά και είδες πως δεν τρέχει από πίσω σου η πρώην κοπέλα σου και ενεργοποιήθηκε ο εγωισμούλης σου.
Χαμογελάς ε; Χαμογελάς γιατί ξέρεις πως έχω δίκιο.
Ότι και να ισχύει, εμένα δεν με αφορά. Γιατί εγώ μπορεί να στεναχωρήθηκα όταν έφυγες, να μην ήθελα να βγω από το σπίτι μου ή απλά να μην είχα όρεξη. Άρα λοιπόν τώρα έρχεσαι ξανά για ποιο λόγο;
Να μου πεις μια “συγγνώμη”;
Φυσικά και να την πεις. Θα την δεχτώ γιατί άνθρωποι είμαστε και εγώ ειδικά δεν θέλω με έναν άνθρωπο που με έκανε να χαμογελάω -έστω και αν δεν άξιζε- να είμαι τσακωμένη.
Πες την συγγνώμη σου, θα ακούσω και ότι άλλο έχεις να μου πεις αλλά μην νομίζεις πως έχει κάποια σημασία.
Η ζωή προχωράει. Έφυγες και αυτό μετράει. Ο λόγος αφορά εσένα, όχι εμένα.
Θα κάτσω χωρίς να μιλάω, θα σε ακούσω, θα σε κοιτάω, αν νιώσω πως με κοροιδεύεις θα σε διακόψω και μετά θα συνεχίσεις.
Θα έχεις όση ώρα θες. 10 λεπτά; Μία ώρα; Θες να πάμε και για καφέ; Δεν θα σου πω όχι, θα πάμε.
Απλά να ξέρεις πως η λέξη συγγνώμη μου αρέσει και την εκτιμώ αλλά δεν της δίνω σημασία.
Δεν γυρνούν πίσω οι άνθρωποι, έτσι χωρίς λόγο.
Δεν ήμουν ποτέ ξανά μαζί με άνθρωπο που έφυγε έτσι απλά μια μέρα και γύρισε απλά να πει συγγνώμη. Έτσι είμαι εγώ και είναι δύσκολο να μπορέσει κάποιος να με πείσει πως δεν γύρισες πίσω για λίγο πάλι, να κάνεις το όμορφο κέφι σου και να φύγεις ξανά.
Μέχρι τώρα τουλάχιστον δεν έχει συμβεί να είναι κάποιος τόσο ικανός ώστε να με πείσει.
Τι λες; Εσύ είσαι;
