Γράφει η Τζένη Ζάικου
Έχουμε μία αίσθηση, μέσα από ταινίες και αστικούς μύθους, ότι η αγάπη είναι κάτι που καταλήγεις να κυνηγάς.
Που χρειάζεται ψάξιμο και εφευρετικότητα για να τη βρεις.
Πως θα πρέπει να παλέψεις με νύχια και με δόντια για να τη κατακτήσεις, σαν έπαθλο που θα κρεμάσεις στον τοίχο σου και μετά θα ηρεμήσεις – έσβησες άλλη μία εκκρεμότητα από τη λίστα σου.
Είναι το αναμενόμενο, το πρέπον, αυτό που “χρειάζεσαι”, όπως ακούμε συχνά τριγύρω.
Όλη αυτή η κοσμοθεωρία όμως, εν τέλη μας κάνει απελπισμένους.
Ανασκουμπωνόμαστε για να βρούμε τη πολυπόθητη αγάπη, αναλωνόμαστε σε ανούσια ραντεβού με ανθρώπους που δεν μας ενδιαφέρουν πραγματικά και όλο αυτό από τη βιασύνη μας να τσεκάρουμε την αγάπη στη λίστα της ζωής μας.
Θα είναι άραγε αυτός ο ένας και μοναδικός ή ο επόμενος;
Είναι αυτή άραγε η γυναίκα της ζωής μου ή μήπως βιάζομαι υπερβολικά να βάλω ταμπέλες;
Μα ο έρωτας είναι μία δύναμη από μόνος του. Κάνει αισθητή τη παρουσία του και θα αποφασίσει αυτός πότε θα σε επισκεφθεί, είτε το έχεις προγραμματίσει, είτε όχι.
Συνήθως έρχεται από εκεί που δεν το περιμένεις και σε θαμπώνει, όπως τα λαμπάκια ενός χριστουγεννιάτικου δέντρου, όπως τα παλλόμενα αστέρια στο νυχτερινό ουρανό.
Θα σε βρει είτε είσαι στα πάνω σου ή στα κάτω σου, στις ομορφιές σου ή όχι και τόσο. Έτσι κι αλλιώς, για τον έρωτα της ζωής σου θα είσαι πάντα η παρουσία από την οποία το μυαλό του δεν μπορεί να ξεφύγει.
Το μόνο που χρωστάμε, τόσο στους εαυτούς μας όσο και στον έρωτα της ζωής μας, είναι να ζούμε στο παρόν, να είμαστε ανοικτοί και να έχουμε πίστη ότι αυτός/ή θα μας βρει.
Και σε άλλους αναλογεί μία μεγάλη αγάπη, σ’ άλλους δύο και σε κάποιους τρεις.
Αν είσαι από τους τυχερούς που σου έτυχε νωρίς και για πάντα, μη το χαραμίσεις.
Μη το χαραμίσεις με ανησυχίες και στερεότυπα του σύγχρονου κόσμου.
Δεν έχει σημασία τίποτα άλλο πέρα από εσάς τους δύο και την περίεργη αλχημεία που συντελείται εκείνη τη στιγμή – και κάθε επόμενη – μεταξύ σας.
Ούτε η ηλικία που θα σε βρει παίζει ρόλο, ούτε το status, ούτε καν το αν το γύρευες τούτο το γιατρικό.
Κι αν πάλι είσαι απ’ αυτούς που η ζωή σου έχει στερήσει περισσότερα απ’ όσα σου έχει χαρίσει, μην απογοητεύεσαι.
Όπως προείπα, ο έρωτας έρχεται από κει που δεν το περιμένεις. Απλά ζήσε.
Άλλωστε τί είναι η ζωή;
Ένας μεγάλος έρωτας…
