Γράφει η Αντζέλικα Θεοφανίδη
Τον έβλεπες να φεύγει, να απομακρύνεται, να γίνετε σιγά σιγά μια σκιά μακρινή μέχρι που εξαφανίστηκε. Εντελώς και για πάντα.
Δεν του ευχήθηκες τα καλύτερα, γιατί αυτό θα ήταν ένα μεγάλο ψέμα. Δεν έχεις μάθει να λες ψέματα και δεν θα το κάνεις ούτε και τώρα. Ξέρεις πως μια ευχή πρέπει να είναι καλοπροαίρετη, να πηγάζει από τη καλή πλευρά του εαυτού μας. Δεν μπορείς όμως να είσαι καλή με ένα άνθρωπο που σου έδειξε ό,τι πιο βρώμικο και σάπιο μπορεί να σου φανερώσει άνθρωπος. Αυτή η βρωμιά προσπάθησε να σε λερώσει και σένα. Το πέπλο που σκεπάζει τη ψυχή σου, είναι κεντημένο με καλοσύνη, αγνότητα, δεν μπορεί εύκολα να το διαπεράσει η σαπίλα του κόσμου. Δεν τον άφησες. Όταν στο πέπλο άρχισαν να αχνοφαίνονται οι πρώτες σκούρες κηλίδες, σταμάτησες. Σταμάτησες να εκπέμπεις φως. Το σκοτάδι του ήταν τόσο πυκνό που δεν μπορούσες με κανένα φως να το διαπεράσεις.
Δεν του ευχήθηκες ούτε τα χειρότερα. Δεν είσαι κακός άνθρωπος και κάποτε σκέφτεσαι γιατί υπάρχει τόση εκμετάλλευση, τόση κακία, τόση απάθεια στον κόσμο. Γιατί να μην μπορεί κάποιος να βρει εύκολα αγνές, ειλικρινείς ψυχές; Γιατί να είναι όλα τόσο επιφανειακά και απρόσωπα; Το ένα “γιατί” μετά το άλλο. Με απάντηση καμία. Κάποια “γιατί” παραμένουν και θα παραμένουν αναπάντητα όσοι αιώνες κι αν περάσουν. Γιατί ο άνθρωπος θα είναι πάντα ίδιος. Ένα ανεξήγητο κουβάρι που δεν ξετυλίγεται. Και αυτός ο άνθρωπος για σένα ήταν ένα κουβάρι σκοτεινό, επιφανειακό, χειριστικό που όσο το ξετύλιγες, άλλο τόσο ανακάλυπτες πως η κάθε κλωστή έκρυβε και κάτι άλλο, κάτι σκοτεινό.
Του ευχήθηκες απλά να πάρει ό,τι του αξίζει. Εάν αξίζει κάτι καλό σε αυτή τη ζωή ή κάτι κακό δεν σε αφορά. Αυτό είναι κάτι μεταξύ της ζωής και αυτού του ανθρώπου. Κάποιοι το λένε κάρμα, άλλοι το λένε μοίρα. Ένα πράγμα είναι σίγουρο σε αυτή τη ζωή. Πως ο καθένας ζει με τις επιλογές του, και κρίνεται από αυτές, όποιες και αν είναι. Καλές ή κακές. Ξυπνάς και κοιμάσαι με αυτό που έχεις επιλέξει. Ίσως το μετανιώσεις. Ίσως όχι.
Ο καθένας είναι οι επιλογές του. Αν η επιλογή του ήταν να φύγει, άφησε τον. Αυτός έχασε μάτια μου όχι εσύ. Θα το καταλάβει. Αργά ή γρήγορα. Η ζωή όμως για σένα έχει άλλα σχέδια και αυτός δεν είναι μέσα.
