Γράφει η Μαρία Σταματοπούλου.
Παντρέψου τον άνθρωπο που σου βγάζει τον αληθινό σου εαυτό.
Παντρέψου τον άνθρωπο που στα λάθη σου, βλέπει μονάχα γλυκύτητα.
Παντρέψου τον άνθρωπο που το χαμόγελό του, κάθε φορά που σε κοιτά να βγαίνει από την καρδιά του.
Παντρέψου τον άνθρωπο που οι λύπες σου γίνονται λύπες του και μαζί, οι λύσεις γίνονται υπόθεση αγάπης.
Παντρέψου τον άνθρωπο που όταν τα νεύρα σου χτυπούν κόκκινο συναγερμό, εκείνος υπομονετικά κάθεται στην άκρη δίνοντάς σου χρόνο, χώρο, ανακούφιση, συμπαράσταση.
Παντρέψου τον άνθρωπο που όταν το κλάμα σου κυλά ποτάμι στα μάτια, παίρνει έναν καθρέφτη και μέσα από εκεί σου χαμογελά.
Παντρέψου τον άνθρωπο που όταν σχολά και επιστρέφει σπίτι το πρώτο πράγμα που κάνει είναι να σε φιλά.
Παντρέψου τον άνθρωπο που στους τσακωμούς σας, βρίσκεται πάντα εκεί να συζητήσει και ανταποκρίνεται θετικά κάθε φορά.
Παντρέψου τον άνθρωπο που όταν χαθείς, θα βρίσκεται εκεί να σου υπενθυμίσει την θέση σου στην ζωή.
Παντρέψου τον άνθρωπο που όταν νιώσεις μετέωρος, θα σου κρατήσει το χέρι να νιώσεις ασφαλής.
Να παντρευτείς τον άνθρωπο που στους τσακωμούς σας εσύ χαζογελάς και κάνεις αστείες γκριμάτσες να ελαφρύνεις την στιγμή και εκείνος χαμογελά πάντα και κάθε φορά.
Παντρευτείτε όταν ο ένας γίνει καθρέπτης του άλλου.
Όταν τα είδωλά σας συμφιλιωθούν και γίνουν καλοί σύντροφοι, καλοί φίλοι, καλοί εραστές.
Να θυμάσαι πάντα μόνο.
Παντρέψου με την καρδιά σου.
