Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Είμαστε μαζί καιρό. Σε ξέρω και με ξέρεις, σαν κάλπικη λίρα, με τα όμορφα και τα άσχημα. Έχουμε δει και έχουμε ζήσει πολλά μαζί. Η ρουτίνα έχει επηρεάσει τη σχέση μας και οι συγκρούσεις είναι πλέον αναπόφευκτες. Προσπαθούμε να βρούμε ένα τρόπο να σώσουμε την κατάσταση. Το μόνο σίγουρο είναι ότι υπάρχει αγάπη. Φτάνει όμως αυτή, για να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα μας; Αναρωτιόμαστε…
Ένας από τους δύο πρέπει να κάνει την κίνηση που θα φέρει τη λύτρωση. «Συνεχίζουμε ή χωρίζουμε». Παίρνω εγώ την πρωτοβουλία. Σου προτείνω να «ξανασυστηθούμε» από την αρχή. Μου λες: «Μα πως; Ήδη γνωριζόμαστε» .
«Να ξανασυστηθούμε», επιμένω. «Τι εννοείς;», με ρωτάς. Να διαγράψουμε το παρελθόν και να ξεκινήσουμε από την αρχή. Να ξεχάσουμε τι ξέραμε ο ένας για τον άλλο και να προσπαθήσουμε να γνωριστούμε από την αρχή. Από τα πιο απλά ως τα πιο δύσκολα. Χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς ταμπού, χωρίς δεύτερες σκέψεις .
Να κάνουμε στην πράξη μια καινούργια αρχή. Να αφήσουμε την καρδιά να μας κατευθύνει .Ας πάει λίγο η λογική στην άκρη. Στο κάτω- κάτω, θέλουμε και οι δύο να σώσουμε τη σχέση μας. Να την δούμε να γίνεται πιο δυνατή. Ας μιλήσουμε για αυτά που αγαπάμε, αυτά που φοβόμαστε, αυτά που μας τρομάζουν. Σαν δυο άνθρωποι που αγαπιούνται πολύ και θέλουν από κοινού να ανανεώσουν τη σχέση τους .
Να θυμάσαι ότι αν θέλεις κάτι πραγματικά μπορείς να το σώσεις. Αν δεν θες βέβαια, κανείς δεν μπορεί να σε αναγκάσει με το ζόρι να κάνεις το οτιδήποτε. Εμείς όμως θέλουμε!
Έλα λοιπόν να μας δώσουμε μια ευκαιρία ακόμη. Είναι ωραιότερο να χτίζεις παρά να γκρεμίζεις.
Θυμήσου το!
