Γράφει ο Σάκης Χαλβαντζής.
Νύχτες νόθες, δύσκολες, σ’άδεια κρεβάτια. Με μόνη συντροφιά τον υπολογιστή σου, το τάμπλετ ή το κινητό..
Κάπου εδώ αρχίζει το δράμα του σύγχρονου ανθρώπου. Μόλις πέσει το σκοτάδι, σκοτεινιάζει κι η ψυχή του. Πίσω από τις κλειστές πόρτες και τα κατεβασμένα παραθυρόφυλλα, αρχίζει ο απολογισμός της ζωής του.
Ο απολογισμός ΣΟΥ..
«Έχεις γίνει θεατής της ίδιας ΣΟΥ της ζωής, το ξέρεις;»
«Τι φταίει;»
«Γιατί δεν είναι κανένας εδώ;»
«Γιατί είμαι μόνος μου;»
Τόσοι και τόσοι άνθρωποι.. κι εγώ μόνος μου.
«Μήπως δεν εκτίμησα σωστά όλους εκείνους που βρέθηκαν στο δρόμο μου;»
«Μήπως δεν έκανα σωστά το μοίρασμα;»
«Μήπως δεν έκανα αρκετές θυσίες;»
Ξεκούρδιστες ανθρώπινες σχέσεις.. κουράστηκα.
Μηδαμινός χρόνος, μηδαμινός χώρος κι ο κλοιός της συναισθηματικής και κοινωνικής απομόνωσης στενεύει. Στενεύει όλο και περισσότερο.
Μην αναρωτιέσαι λοιπόν γιατί έχει τόση ζήτηση το διαδίκτυο. Μη σε ξαφνιάζει που οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης και οι ιστοσελίδες γνωριμιών τυγχάνουν τεράστιας αποδοχής από το κοινό. Είναι ένας τρόπος ουτοπικής διαφυγής όλα αυτά. Μια δίοδος μέσα από την άψυχη οθόνη του ηλεκτρονικού υπολογιστή, για να βγάλεις τη ζωή σου στο “σφυρί”.
Το “γιατί” το ξέρεις..
Φοβάσαι, έτσι δεν είναι;
Φοβάσαι τη μοναξιά, την εσωτερική μοναξιά. Αυτός είναι και ο λόγος που διαμορφώνεις μια βιτρίνα και κρύβεσαι πίσω της. Τι χειρότερο όμως από το να σπαταλάς τον πολύτιμο χρόνο σου, κρυμμένος από την πραγματική ζωή; Τι κρίμα να μην της δίνεις τη πρέπουσα σημασία; Πόσο άσχημο είναι ν’αφήνεις τις στιγμές να κυλούν σαν νερό, να χάνονται κι εσύ να μένεις άπραγος.
Μια ηρωική “έξοδος”, αυτό σου λείπει.
Άδραξε τη μέρα που ξημερώνει και κάνε την αρχή για κάτι νέο.. ό,τι “νέο” θέλεις ΕΣΥ! Άν δεν προσπαθήσεις ΕΣΥ, δεν θα προσπαθήσει κανένας για εσένα.. Βγές από το καβούκι σου. Δέσε τον εγωισμό σου με μια μεταξωτή κορδέλα και πέταξέ τον στη γωνιά της λησμονιάς.
Η μεμψιμοιρία και ο οίκτος δεν οδηγούν πουθενά, ακούς;
Δεν είναι άδειο το σπίτι σου.. Είναι γεμάτο χρώματα, μουσικές, μυρωδιές!
Είναι γεμάτο από εσένα!
Δεν θα πέσει να σε πλακώσει το ταβάνι.. Το πολύ – πολύ να χρειαστεί να το βάψεις μέχρι το Σεπτέμβρη, αλλά όχι δεν θα πέσει στο κεφάλι σου, σε διαβεβαιώνω!
Με Αγάπη!
