Γράφει η Κατερίνα Μιχελάκη
Χριστούγεννα σημαίνει σπίτι, ζεστασιά, δικοί μας άνθρωποι και αγάπη.
Χριστούγεννα σημαίνει δυνατές φωνές, γέλια, μελωδίες, παιδικά χαμόγελα και τόνους χρυσόσκονης.
Όλοι έχουμε την ανάγκη να βιώσουμε εκείνη την μαγεία, να χαθούμε σε αυτό το λαμπερό κόκκινο χρώμα, σε εκείνη την αύρα που μας παρασέρνει, αυτή την αύρα που φωνάζει γιορτή.
Χριστούγεννα δεν είναι τίποτα άλλο από αναμνήσεις.
Ταξιδεύω πίσω στο χρόνο, εκείνες τις στιγμές που ήμουν εγώ παιδί, τότε που βγαίναμε με ανυπομονησία και λαχτάρα για τα κάλαντα, μετρώντας κατοστάρικα στο τέλος της βραδιάς.
Τότε που το σπίτι γέμιζε μυρωδιές, γλυκά και χαμόγελα. Τότε που η μάνα μου έκανε τραπέζι δέκα μέτρων, γιατί δεν έλειπε κανείς, ήταν όλοι εκεί. Τότε που τα χρόνια ήταν ξέγνοιαστα και οι άνθρωποι γελούσαν αυθόρμητα… γελούσαν περισσότερο.
Θυμάμαι τις στιγμές που οι παππούδες, βγάζανε τον πάκο με τα πεντοχίλιαρα να κάνουνε το έθιμο για την ‘’καλή τη χέρα’’, δίχως να υπολογίζουν πως θα βγάλουνε το μήνα όπως τώρα. Εκείνες τις εποχές που πήγαινες στο μπακάλικο με κατοστάρικο και ήσουν άρχοντας.
Κι εκείνο το δέντρο… ακόμα θυμάμαι την στιγμή που άφηνα γάλα και μπισκότα, για να χορτάσει αυτός ο παχουλός και κουρασμένος Άγιος. Να μας φέρει όλα εκείνα που λαχταρούσε η παιδική μας ψυχή κι ας είχα απορία φεύγοντας αν μας πάρει το ποτήρι… κι ας ήξερα πως δεν χωρούσε να περάσει από την καμινάδα, αλλά πάντοτε επέμενα να πιστεύω στη μαγεία.
Αυτά τα αξέχαστα χρόνια που μόνη μας έννοια τις γιορτές, ήταν ότι δεν είχαμε κάνει ακόμα τις φωτοτυπίες του σχολείου. Τότε που όλα ήταν πασπαλισμένα με χρυσόσκονη, παιδικά όνειρα και εμείς πιο χαμογελαστοί και αθώοι από ποτέ.
Σαν παιδί τις περιμένω κάθε χρόνο τις γιορτές, δεν άλλαξε ποτέ μέσα μου αυτή η αναμονή, αυτή η λαχτάρα. Έρχονται και φέρνουν μαζί τους όλη την μαγεία, την ευτυχία, τη γαλήνη και τη θλίψη του κόσμου.
Φέτος, αυτές οι γιορτές ίσως για κάποιους από εμάς να είναι διαφορετικές. Όπως και να έχει ας τις καλοδεχθούμε με αγάπη και χαμόγελο.
Ας εστιάσουμε στις στιγμές μας, στην οικογένεια μας, στην συντροφικότητα, στους φίλους και τους συγγενείς μας. Ας εστιάσουμε σε αυτά που έχουμε και ας νιώσουμε χαρά και ευγνωμοσύνη.
Ας μην υπάρξει κανένα εμπόδιο και κανένας δισταγμός για να συναντήσουμε εκείνους που είναι μακριά στην καθημερινότητα… εκείνους που μας λείπουν.
Ας ανταλλάξουμε ευχές αληθινές και ουσιαστικές. Να χαρίσουμε απλόχερα αγάπη και ας πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ που έχουμε ο ένας τον άλλον…
όπως κι αν είμαστε με τον χαραχτήρα μας, με τις παραξενιές, με τα λάθη και με τα πάθη μας. Ας είμαστε άνθρωποι αληθινοί και όχι τέλειοι.
Ας κάνουμε σφιχτές αγκαλιές γεμάτες θαλπωρή. Ας πούμε ένα συγγνώμη εκεί που την χρωστάμε, ακόμα και στον εαυτό μας κι ας συγχωρέσουμε κι εμείς με την σειρά μας, να κάνουμε αυτό το βήμα που υποδηλώνει μόνο δύναμη.
Αυτές τις γιορτές ας είμαστε όλοι μαζί, να μην φάει κανένας μόνος. Να μην αισθανθεί άνθρωπος την εγκατάλειψη και την μοναξιά.
Ας μην δακρύσουνε τα μάτια κανενός ανθρώπου και ας πραγματοποιηθεί ότι επιθυμεί του κάθε ενός η ψυχή.
Ας αποκτήσει το ‘’μαζί’’ την ιδιαίτερη αξία, την ευλογία και την ιερότητα που του αρμόζει.
Γι’ αυτό είναι οι γιορτές, γι’ αυτό είναι οι άνθρωποί μας.
Γιατί οι άνθρωποι μας, είναι οι δική μας γιορτή,
η δική μας χαρά, η δική μας γαλήνη, το δικό μας χαμόγελο .
Οι άνθρωποι μας είναι οι δύναμη μας.
Καλά Χριστούγεννα σε όλο το σύμπαν.
Χρόνια μοναδικά και πολύτιμα σε όλους!
