Γράφει η Λία Ευαγγελίδου
Πώς να μιλήσεις για χαμένους έρωτες και ανεκπλήρωτες αγάπες κάτι τέτοιες στιγμες;
Όταν γύρω σου επικρατεί πανικός, οδύνη, πόνος.
Θα είναι ντροπή εάν κάνω κάτι τέτοιο.
Σιωπή, μόνο αυτό αρμόζει!
Πένθος, θλίψη, οργή και άνθρωποι που παλεύουν για την ζωή τους σε νοσοκομεία.
Αυτές είναι οι πραγματικές δυστυχίες της ζωης.
Ας κοιτάξουμε γύρω μας και να πουμε και ένα ευχαριστώ γι’ αυτά που έχουμε.
Ας προσευχηθούμε ο θεός να αναπαύσει τις ψυχές των ανθρώπων, που χάθηκαν άδικα.
Ας προσευχηθούμε να δώσει κουράγιο και δυναμη σε όσους έμειναν πίσω ζωντανοί, αλλά νεκροί πλέον.
Ας βοηθήσουμε όπως μπορούμε τους συνανθρώπους μας.
Και να κρατάμε σφιχτά τους ανθρώπους που αγαπάμε.
Όλα σε μια στιγμή χάνονται.
Συνειδητοποιείς κάτι τέτοιες στιγμές τι πραγματικά έχει σημασία.
Τα θερμά μου συλλυπητήρια!
