Γράφει η Αναστασία Κακαβά
Η γυναίκα πρέπει κάθε μέρα να γιορτάζει, πρέπει κάθε μέρα να θαυμάζεται, πρέπει κάθε μέρα να είναι άξια σεβασμού!
Ανοίγω την τηλεόραση και αντικρίζω έναν κόσμο που δεν αξίζει τη γυναικεία ομορφιά, γιατί τη φθείρει και την εκμεταλλεύεται, την χειραγωγεί και την διαμορφώνει ως τον συμφέρει. Βλέπω μια κοινωνία που δεν αξίζει τη μητρική αγάπη, γιατί της θέτει εμπόδια, τη ρίχνει στην ανέχεια, τη μετανάστευση, την φτώχεια και την κακουχία.
Δεν αξίζουμε τη γυναικεία κατανόηση και στοργή, γιατί τη θεωρούμε αδυναμία, τη μετονομάζουμε σε υπερευαισθησία και την κάνουμε ελάττωμα. Δεν μας αξίζει η γυναικεία ευφυΐα, γιατί φαίνεται απειλητική μπροστά στον τεράστιο εγωισμό και την αλαζονεία μας. Δεν είμαστε άξιοι της δυναμικότητας που φέρει μια γυναίκα, γιατί μας τρομάζει, μας θέτει απέναντι σε όλες μας τις ανασφάλειες και μας βγάζει λίγους και μικρούς.
Στερεοτυπικό, θα σκεφτείτε, το θέμα της ανισότητας, ωστόσο δεν μιλώ για μια διαμάχη μεταξύ άντρα και γυναίκας, αλλά για μια ανισορροπία μεταξύ συστήματος και γυναικείας φύσης. Ο ρόλος της πολυσχιδής, οι δυνάμεις της ανεξάντλητες, μα τα μέσα που τις παρέχονται για να επιτελέσει το σκοπό της σχεδόν ανύπαρκτα.
Όλοι της ζητούν να είναι τέλεια, αλλά κανείς δεν τη βοηθά σε αυτό. Στην εργασία της μάχεται να αποδείξει το δεδομένο, ότι είναι το ίδιο ικανή παρά τις ευαισθησίες της, το ίδιο δυνατή παρά την συμπονετική της στάση, με τις ίδιες αντοχές παρά την εύθραυστη εξωτερική της εμφάνιση.
Στην οικογένειά της καλείται να είναι μητέρα αλλά και σύζυγος, στοργική αλλά και θελκτική, νοικοκυρά αλλά και κοκέτα, καλή μαγείρισσα αλλά και καλλίγραμμη, σαμπουάν αλλά και μαλακτικό! Κι όμως, είναι πρόθυμη να ικανοποιήσει τις εκάστοτε προσδοκίες, αρκεί μια καλή κουβέντα, λίγη παραπάνω κατανόηση και απεριόριστη αγάπη, τίποτα άλλο δεν ζητά.
Μια γυναίκα, όσο δυναμική κι αυτάρκης είναι τόσο περισσότερο θέλει να αγαπηθεί. Η αγάπη είναι το καύσιμό της, η ενέργειά της κι ύστερα όλα γίνονται κατά έναν μαγικό τρόπο.
Καθένας από εμάς, είτε άντρας είτε γυναίκα, ως σύνολο οφείλουμε να την αγαπάμε και να τη σεβόμαστε κάθε ημέρα, όχι μόνο στις 8 Μαρτίου, γιατί «Υπάρχει μια γυναίκα στην αρχή όλων των μεγάλων πραγμάτων.», όπως είχε γραφτεί από το γάλλο ποιητή και φιλέλληνα, Alphonse de Lamartin, γι’ αυτό αν θες να δεις ένα θαύμα, αγάπησε μια γυναίκα αληθινά!
