Γράφει η Έφη Παναγοπούλου
Την ψυχή σου να την κάνεις γενναιόδωρη. Να την μάθεις να δίνει χωρίς να ζητά αντάλλαγμα. Να αγαπάς με την ψυχή σου, να αγαπάς δυνατά κι αν δεν αγαπηθείς τόσο όσο αγάπησες, μην το μετρήσεις! Εσύ γέμισε από συναισθήματα αγάπης.
Να γελάς από την ψυχή σου, να γελάς δυνατά και με πάθος! Το γέλιο είναι βάλσαμο, είναι μεταδοτικό! Δίνει χαρά και δείχνει αγάπη.
Να αγκαλιάζεις από την ψυχή σου, να αγκαλιάζεις δυνατά, να νιώθεις το είναι σου να τρέμει την ώρα της αγκαλιάς. Η αγκαλιά σου, να δίνει όσα συναισθήματα χωράει η ψυχή σου!
Μη λες λόγια, τα λόγια είναι απλά λέξεις. Η αγκαλιά, είναι το επισφράγισμα των συναισθημάτων.
Να είναι γενναιόδωρη η ψυχή σου. Να δίνεις αυτά που θες, χωρίς να σκέφτεσαι τι θα πάρεις κι αν δεν πάρεις, πήγαινε παρακάτω χωρίς να λυπάσαι, χωρις να αγκοχαχάς ή να μουρμουράς για εκείνα που έδωσες.
Είναι ο χρόνος σου που ήθελες να δώσεις κι έδωσες. Είναι τα συναισθήματα. Κι αν οι άνθρωποι ήταν λάθος, ο χρόνος δεν ήταν ποτέ χαμένος.
Εσύ έδωσες. Χρόνο, φιλία, έρωτα, γέλιο, κι αν δεν πήρες, δεν πειράζει. Χαμένος δεν είσαι.
Μην βάζεις την ψυχή σου σε καλούπια.
Να νιώθεις τυχερός και μόνο που έδωσες.. κι αν τύχει να σου δώσει μια γενναιόδωρη ψυχή, τότε να νιώσεις τυχερός κι ευλογημένος.
