Γράφει η Έφη Παναγοπούλου
Πώς γίνεται ξαφνικά κάτι άγνωστο να γίνει κάτι δικό σου χωρίς να το καταλάβεις καν;
Σου έχει τύχει να περάσει από μπροστά σου μια εικόνα, ένας άνθρωπος και να είναι σαν να έχεις ζήσει πάλι την ίδια στιγμή με τον ίδιο άνθρωπο ακριβώς στο ίδιο μέρος;
Τρομακτικό;
Σου έχει τύχει να ζεις το παρόν σε μια σχέση, σε μια φιλία, σε έναν έρωτα, και να ξέρεις το μέλλον αλλά να σκέφτεσαι ότι κάπου στο παρελθόν υπήρχε πάντα στη ζωή σου αυτό το πρόσωπο;
Όχι δεν είναι τρομακτικό είναι όμως απόλυτα αληθινό αυτό το συναίσθημα!
Και όσο σκέφτεσαι το γιατί, η μοίρα, το κάρμα, σου έχει δείξει το γιατί απλά σε φοβιζει να το δεις!
Φοβάσαι να δεχτείς ότι αυτά τα πράγματα συμβαίνουν μια φορά στη ζωή σου ίσως και καμία..
Και αν σου συμβεί, είσαι μοναδικός! Πήρες ένα μεγάλο δώρο που δεν χρειάζεται πάντα να αξιοποιηθεί!
Δεν χρειάζεται να καταλήξετε μαζί όπως στα παραμύθια ούτε να γινει ο αιώνιος φίλος σου!
Φτάνει που το έζησες, που το ένιωσες, που κατάλαβες πόσο σημαντικό πράγμα είναι για μια στιγμή να παγώσει ο χρόνος και να ζήσεις 3 ζωες μαζί!
Χωρίς χρόνο. Χωρίς παρελθόν, χωρις παρόν, χωρίς μέλλον.
Alter ego το λένε πολλοί εγώ θα το πω μοίρα και κάρμα μαζί!
Γιατί ο άνθρωπος που είναι απέναντι σου, σε νοιώθει έστω για εκείνο το λεπτό που σταματάει ο χρόνος να κυλάει.
Ξέρει ότι η λογική είναι τρελλά σε καλή χρήση..
Ξέρει να αγαπήσει με τα μάτια του την ψυχή σου..
Ξέρει ότι αυτό το θεϊκό που ζει μαζί σου είναι η αγάπη..
Γιατί η αγάπη όπως η προσευχή είναι λύτρωση!
Ξέρει ότι δεν θα διαρκέσει πολύ! Νιώθει ότι το κάρμα θα ξεχρεώσει και θα φύγει αλλά θα φύγει γνωρίζοντας ότι σε όλες τις ζωές ήταν μαζί σου!
Νιώθεις ότι η αγάπη δημιουργεί ένα εμείς χωρίς να καταστρέφει ένα εγώ.
Τοτε έχεις βρει αυτό που λένε αδελφή ψυχή..
Κάπου εκεί έξω είναι και σε περιμένει
Το να έχουμε την δυνατότητα για αγάπη είναι πολύ διαφορετικό από το να έχουμε την ικανότητα να αγαπάμε (Leo Buscaglia)
