Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου
Έχεις αναλογιστεί ποτέ ποιο είναι το πιο πολύτιμο πράγμα στον κόσμο για εσένα; Μόλις διάβασες την πρόταση και αμέσως απάντησες πως οτιδήποτε σπάνιο και ανεκτίμητο έχουμε σήμερα στη ζωή μας, πρώτον δεν είναι αντικείμενο και δεύτερον δεν κοστολογείται, μήτε αγοράζεται.
Σίγουρα, πολλές φορές, θα αναρωτιέσαι πώς στο καλό έκανες έτσι τη ζωή σου. Της όρισες ένα πρόγραμμα εξαντλητικό μα κερδοφόρο, ώστε να μπορείς να ξεπληρώνεις με άνεση τους λογαριασμούς σου. Χάθηκες από φίλους και γνωστούς, γεμίζοντας κάθε μικρό σου κενό με δουλειά, ώστε να κερδίσεις παραπάνω, μα ύστερα ήθελες κι άλλο.
Στερήθηκες πολύτιμες στιγμές από την οικογένειά σου και προσπάθησες να τις καλύψεις με δώρα και υλικά αντικείμενα. Και μετά οι δουλειές μεγάλωναν κι εσύ βυθιζόσουν όλο και περισσότερο σε μία εσωτερική μοναξιά.Ναι,η τσέπη σου ήταν γεμάτη. Μα η ζωή σου; Με τη ζωή τι γίνεται;
Τα λεφτά δε φέρνουν την ευτυχία. Αυτή είναι η πιο κλισέ, ντεμοντέ και πέρα ως πέρα αληθινή φράση, που οφείλεις να επαναλαμβάνεις κάθε μέρα που σε βρίσκει υγιή και ζωντανό.
Με όσο ακριβά ρούχα κι αν ντύνεις το σώμα σου, πάντα τα βράδια θα νιώθεις ήρεμος μέσα στην παλιά και πολυφορεμένη πυτζάμα σου. Όσα παιχνίδια κι αν αγοράσεις στα παιδιά σου, πάντα εκείνα θα προτιμούν να περνούν τα απογεύματά τους στην αγκαλιά σου, κλειδώνοντας μέσα σ’ αυτήν και νιώθοντας την αγάπη σου να τα κατακλύζει.
Όσα ταξίδια κι αν τάξεις στο σύντροφό σου, πάντα εκείνος θα προτιμά το δικό σας παγκάκι με θέα το ηλιοβασίλεμα, όπως τότε που ήσασταν νέοι και ξένοιαστοι, αμόλυντοι από τις σημερινές κοινωνικές επιταγές.
Τα λεφτά έχουν αξία, μα δεν μπορούν να αγοράσουν τις βασικές ηθικές αξίες. Δεν μπορούν να σου αγοράσουν τους φίλους, τουλάχιστον όχι τους αληθινούς. Εκείνους που θα πάρουν από το υστέρημά τους, για να σε βοηθήσουν μέχρι να ορθοποδήσεις. Δεν μπορούν να αγοράσουν την ευγένεια και την καλοσύνη που πρέπει να έχεις απέναντι στο συνάνθρωπό σου που υποφέρει, αν θέλεις να αυτοαποκαλείσαι ουμανιστής. Δεν μπορούν να σου αγοράσουν την τιμιότητα που πρέπει να διέπει τις ανθρώπινες επαφές σου, αν θέλεις να λέγεσαι ηθικός.
Δε θα μπορέσουν ποτέ να σου αγοράσουν τον έρωτα, όταν θα ψάχνεις τη μαγεία στο φιλί και στο χάδι. Δε θα μπορέσουν να σου αγοράσουν ποτέ τη συγχώρεση από ανθρώπους που έμαθαν να τηρούν το λόγο τους και σε είδαν να αλλάζεις μέρα με τη μέρα. Δε θα μπορέσουν ποτέ να αγοράσουν την παρουσία σου, που έγινε απουσία, στο όνομα του κέρδους και της επιβαλλόμενης τάσης του νεοπλουτισμού.
Αν το καλοσκεφτείς τα λεφτά είναι η πιο ηλίθια εφεύρεση του ανθρώπου, ο οποίος έφτιαξε μόνος του την παγίδα και, ενώ καθημερινά παλεύει να βγει από αυτήν, την ίδια ακριβώς στιγμή γίνεται θύμα της και πέφτει όλο και πιο βαθιά.
Αντί, λοιπόν, να τρέχεις διαρκώς, διαγράφοντας κύκλους γύρω από τον εαυτό σου, εκτίμησε όλα όσα έχεις και μάθε να τους δίνεις αξία. Αντί να βλέπεις τη δουλειά σου ως το μέσο για να πλουτίσεις, δες την σαν ένα κίνητρο για να γίνεις πιο παραγωγικός. Η δουλειά είναι υγεία, μα η απληστία σε αρρωσταίνει.
Σήμερα, τώρα, πάρε τη γυναίκα σου και τα παιδιά σου μια σφιχτή αγκαλιά και υποσχέσου τους πως θα είσαι παρών στις ζωές τους. Σήμερα ορκίσου στον εαυτό σου πως θα αναθεωρήσεις τί είναι σημαντικό και τί όχι και θα πάψεις να βλέπεις το ποτήρι πάντα μισοάδειο. Σήμερα συνειδητοποίησε πως ό,τι διαθέτεις στο ψυγείο, στην ντουλάπα και στο σπίτι σου, από το πιο μικρό μέχρι το πιο μεγάλο, δεν έχει την παραμικρή αξία, αν δεν υπάρχουν χαρούμενοι, υγιείς και ζωντανοί άνθρωποι να το αγγίξουν.
Τα λεφτά δεν αγοράζουν την ευτυχία. Αυτή συνήθως βρίσκεται στην αγάπη, που με φροντίδα και συμπόνοια ο ένας για τον άλλον, μεγαλώνει, απλώνει, γεμίζει τις ψυχές μας και τις γιατρεύει.
