Γράφει η Έφη Παναγοπούλου
Είπα να σε κοιτάξω κατάματα, ζωή, έτσι για μια και μόνο φορά. Είπα να σε κοιτάξω στα μάτια και να κάνουμε μια ξεκάθαρη κουβέντα εμείς οι δυο. Αναρωτιέσαι τι θέλω να σε ρωτήσω; Είναι δυνατόν να έχουμε περάσει τόσα στάδια μαζί;
Είμασταν φίλες, πολύ φίλες, θυμάσαι; Ξαφνικά σε έχασα. Μέσα σε μια μέρα εξαφανίστηκες. Ή μήπως σε άφησα να φύγεις; Έλα να μιλήσουμε στα ίσα, πρόσωπο με πρόσωπο. Έχουμε πολλά να πούμε.
Ξύπνησα εκείνο το πρωινό, ένα περίεργο πρωινό, ένα πρωινό που ήμουν έτοιμη για ξεκαθαρίσματα. Έβαλα μια κούπα καφέ και σε φώναξα να έρθεις απέναντι μου, να με κοιτάξεις στα μάτια και να μου πεις γιατί έφυγες.
Σάμπως δεν σου έδωσα όσα ζήτησες; Δεν σε γνώριζα σε όποιον επισκέπτη ερχόταν να φιλευτεί; Κι αν λεηλατούσε για λίγο την ψυχή μου, με περίσσιο θάρρος έλεγα, δεν πειράζει, δώρο είναι ο κάθε άνθρωπος που έρχεται. Σάμπως δεν άφηνα χώρο και χρόνο σε όσους θέλανε να σε αγαπήσουν; Δεν σε άφησα να αγαπήσεις και εσύ όσο ήθελες και όποιον ήθελες;
Έφυγες όμως χωρίς εξήγηση, χωρίς γιατί, και με άφησες μόνη να παλεύω με τους δράκους, να τους κάνω φίλους. Τους άφησα να παίρνουν πνοή από την πνοή μου. Τους άφησα ορθάνοιχτη την καρδιά μου. Τους δράκους, ναι, τους άφησα να με λεηλατήσουν. Άφησα πειρατές να ψάχνουν για θησαυρούς. Και όσο έκαναν σεργιάνι μέσα στη. ψυχή μου έπαιρναν και ότι τρόπαιο έβρισκαν. Και όλα αυτά όταν σε έχασα, βρε ζωή, όταν ξαφνικά ξύπνησα και δεν υπήρχες.
Και να, ξύπνησα σήμερα έτοιμη να σε διεκδικήσω πάλι. Ήπια τον καφέ μου, σου είπα ότι είχα να σου πω, σου είπα τι πέρασα χωρίς εσένα. Δεν σου είπα όμως πόσο μου έλειψες και πόσο σε θέλω πίσω.
Ξύπνησα, ζωή. Σε κοιτάω στα μάτια και σου ζητάω να γυρίσεις πίσω. Βάλε τους όρους σου, είμαι έτοιμη να τους δεχτώ όλους. Βάλε τα όρια, είμαι έτοιμη να μη τα ξεπεράσω. Και αν τα ξεπεράσω, πάντα θα σε ρωτάω πόσο αντέχεις. Σε φόβισα, ξεπέρασα την γραμμή που είχες βάλει. Σταμάτησα να σε σκέφτομαι, να σε ρωτάω μέχρι που φτάνεις και άρχισα να φτάνω πέρα από τα μάτια μου. Δεν με άντεξες και έφυγες.
Ξύπνησα και σε διεκδικώ, ζωή.
Ξύπνησα και θέλω την ζωή μου πίσω.
