Τις μέρες της «σιωπής» που ήρθαν μετά από την απώλεια, ήρθε να ταράξει μια μουσούδα.
Ναι, μια μουσούδα.
Ήταν ξημερώματα όταν είδα σε ένα post αυτή την ψυχούλα.
Άλλαξε τρία σπίτια λέει, χρειάζεται μόνιμο σπίτι λέει, είναι ήρεμος λέει…
Και εμείς οι τρείς, εγώ και τα παιδιά μου, γιατί να μην είμαστε εκεί για αυτή την ψυχούλα;
Ναι, μπορούμε!
Ένα σπίτι, φαγητό και πολλή αγάπη.
Πολλά χάδια, πολλές αγκαλιές, πολλά από εκείνα που δεν κοστίζουν.
Τις πρώτες μέρες μείναμε οι δυο μας κι ήταν εκείνος που «άκουγε» όλα εκείνα που δεν έλεγα στους ανθρώπους.
Και μετά.. μετά ήρθαν τα παιδιά κι οι τρεις τους έγιναν ένα.
Και στις πιο δύσκολες στιγμές, έγινε λόγος να χαμογελάσουν.
Έγινε λόγος να γαληνέψω.
Κάπως έτσι, γνώρισα την κυρία Ζερβάκη, του «Αγαπαζώ»
Δραστηριοποιείται στο Δήμο Φυλής κι αν δεν ξέρεις φίλε τι γίνεται εκεί πέρα, εγώ θα στα πω συνοπτικά.
Ο Δήμος, δεν μπορεί να ανταπεξέλθει κι έχει βολευτεί στην απολύτως εθελοντική παρουσία του «Αγαπαζώ».
Όταν κάποιος απευθύνεται στο Δήμο, τον κάνουν πάσα εκεί που ξέρουν πως δεν θα αδιαφορήσουν.
Κι εκείνοι τρέχουν. Παλεύουν. Δίνουν μάχες.
Α ναι, ξέχασα να σου πω… Χρήματα δεν δέχονται!
Θες να βοηθήσεις;
Θα το κάνεις πρακτικά.
Φαγητό, εθελοντική εργασία, δωρεά σε στειρώσεις.
Ναι, χρήματα δεν δέχονται. Δεν ήρθαν για να παίξουν με τα φιλοζωικά σου αισθήματα αλλά να σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο μέσα από την αγάπη που δίνουν.
Άκου τώρα και κάτι άλλο!
Υπάρχει ένα ψήφισμα. Ένα ψήφισμα που καταγγέλλει αυτά που εγώ σου είπα συνοπτικά.
Δυο – τρια κλικ μακριά σου είναι μια πρακτική βοήθεια που μπορείς να δώσεις!
Εγώ, το έκανα και δεν σε παρακαλώ να το κάνεις κι εσύ.
Στο ζητάω.
Κάποια στιγμή, ας μην περιμένουμε να τα αλλάξουν όλα οι άλλοι με τις δικές μας ευχές.
Ξεκίνα από το απλό.
Δεν σου κοστίζει πάρα 2-3 λεπτά από το χρόνο σου.
Εγώ, η μουσούδα και τα παιδιά μου, σε ευχαριστούμε!!
