Γράφει η Ελένη Σάββα
Υπάρχουν χιλιάδες πράγματα σ’αυτόν το κόσμο που μπορούν να σου αγγίξουν την καρδιά και να την κάνουν να χαμογελάσει. Κάποτε όμως εσύ, επιλέγεις να κλείσεις τα μάτια. Να θυμάσαι να τα έχεις ανοιχτά. Να θυμάσαι να αφήνεις την καρδιά σου να νιώθει.
Κάθησε κάπου ήρεμα και κλείσε τα μάτια.Δεν έχει σημασία πόσο όμορφα θα είναι εκεί που θα είσαι. Σημασία έχει πόσο θα αφήσεις το μυαλό να ταξιδέψει και να ηρεμήσει.
Κλείσε τα μάτια και πήγαινε κάπου μακρυά! Πήγαινε κάπου που νιώθεις όμορφα, κάπου που νιώθεις ασφαλής. Μείνε για λίγο εκεί. Δεν είναι όμορφα; Η ψυχή σου χαμογελά.
Μη βιαστείς να γυρίσεις πίσω. Πάρε το δρόμο της επιστροφής αργά και σταθερά, απόλαυσε κάθε δευτερόλεπτο. Άνοιξε τα μάτια και μείνε πάλι το ίδιο ήρεμος, το ίδιο χαρούμενος.
Και τώρα χαμογέλα. Ξέχνα για λίγο τι πρέπει και τι δεν πρέπει. Θυμήσου για λίγο τι αξίζει. Θυμήσου πόσο όμορφο είναι να αγαπάς.
Αγάπα καθετί που θα δεις, και άσε τους ανθρώπους να σε πλησιάσουν.
Σήμερα είσαι εδώ, μπορείς να αγαπήσεις, να νιώσεις, να χαρείς. Γιατί να χάνεις αυτό το θαύμα που μπορείς να ζήσεις;
Άσε για λίγο στην άκρη τα προβλήματα. Έχουν όση δύναμη τους δίνουμε εμείς. Γίνονται τόσο μικρά όταν χαμογελάς!
Κι ο κόσμος, ο κόσμος γίνεται πανέμορφος όταν ο άνθρωπος γελά. Ο κόσμος γίνεται λίγο καλύτερος, όταν ο άνθρωπος αγαπά…
