Γράφει η Ζωή Τριανταφυλλοπούλου
Σήμερα θέλω να σου γράψω. Δεν ξέρω πως αλλιώς θα μπορούσα να σου σταθώ σ’ αυτή την περίοδο, που ζητείται από σένα να είσαι πιο δυνατή από ποτέ. Ξέρω όμως ότι είμαστε εδώ παρούσες και συναντηθήκαμε. Κι είμαστε κι οι δύο σωματοφύλακες στις ζωές μας. Στους δικούς μας. Εκεί που νιώθουμε ότι αγαπάμε πολύ. Γιατί αγαπάμε όλον τον κόσμο, αλλά κάποιοι κάπως είναι πιο μέσα μας. Κατοικούν στα πιο βαθιά της καρδιάς μας. Αγγίζουν τον πυρήνα της. Είναι της ψυχής μας κομμάτια!
Όταν αυτοί πονούν ή αρρωσταίνουν, όλο αυτό γίνεται δικό μας βάρος. Αγώνας μας, πρόκληση, επίκληση στη δύναμη που κουβαλάμε. Για να γιατρέψουμε και να γιατρευτούμε. Είμαι εδώ, είσαι εδώ και θα γίνει το καλύτερο που μπορεί να γίνει, γιατί μόνο έτσι μπορεί η καρδιά σου να χτυπά στην τρέλα της ανησυχίας της.
Ξέρω πολύ καλά πως νιώθεις. Ξέρω τον αυτόματο πιλότο που έχεις ενεργοποιήσει και πας με φουλ γκάζια να συναντήσεις το πεπρωμένο σου και να τα βάλεις με όλους τους δράκους του παραμυθιού, που σου αναστατώνουν πολύ τη ζωή και τα δεδομένα σου. Ξέρω ότι πιστεύεις πολύ. Ξέρω ότι ξέρεις, ότι αυτό είναι άλλη μια πολύ σκληρή δοκιμασία για σένα και την πίστη σου.
Ξέρω ότι θα επιστρατεύσεις όλο σου το είναι, όλο σου το μπόι, ακόμη κι αυτό με τις δωδεκάποντες γόβες σου, για να το αντιμετωπίσεις. Για να σταθείς. Για να βοηθήσεις…
Θα είμαι δίπλα σου συνεχώς. Κάθε στιγμή νοητικά οπότε μου τα ζητήσεις φυσικά. Δεν γίνεται να μην είμαι. Είμαστε δεμένες με μιαν αόρατη κλωστή. Μαζί στο γκλιν γκλιν του χαβαλέ μας, μαζί στα δύσκολα. Κυρίως σ αυτά.
Ειδικά τώρα που έρχονται γιορτές. Αυτές που ζητούν τον απολογισμό και τη φόρα σου για του χρόνου. Θα τις ζήσουμε με την αλήθεια μας. Όπως αγαπάμε εμείς να είναι κι εκεί στη λάμψη από τις μπάλες και τα φώτα, εκεί στο φεύγα αυτής της φοβερής χρονιάς, θα κάνουμε μαζί μιαν ευχή.
Του χρόνου τέτοιες μέρες να κάνουμε αναδρομή με φαρδύ πλατύ χαμόγελο στα μούτρα. Γιατί τα καταφέραμε…
Βάζω πρώτο πληθυντικό όπως βλέπεις.
Σ αυτό τον αγώνα δεν είσαι μόνη πάρ’ το χαμπάρι.
Καλές γιορτές να έχουμε και θα έχουμε!
Όπως εσύ κι εγώ τις εννοούμε.
Το αερικό σου…
