Γράφει ο συγγραφέας, Δημήτρης Νομικός
Μην με συγκρίνεις, γιατί με τη σύγκριση πρόκειται να με χάσεις. Για να υπάρξει σύγκριση, έχεις στο μυαλό σου ένα αρχικό καλούπι και μέσα σε αυτό προσπαθείς να με βάλεις, να με χωρέσεις. Δεν χωράω όμως μέσα σε τέτοια καλούπια. Εκτός και αν θέλω να στερηθώ ή έχω στερηθεί τη μοναδικότητά μου.
Δεν θα βρεις τίποτα το αυθεντικό μέσα στη σύγκριση. Γιατί το αποτέλεσμα που θα βγάλεις, θα είναι το καλύτερο ή το χειρότερο ανάλογα του πρωταρχικού μοντέλου που χρησιμοποιείς, και αυτό το μοντέλο δεν είναι επ’ ουδενί το τελειότερο σημείο αναφοράς που μπορείς να έχεις. Ίσως κάποτε, να εξυπηρετούσε πολύ καλά το ρόλο του, αλλά ακόμα και τότε είναι σίγουρο ότι σου έλλειπαν πολλές πληροφορίες γύρω από την αυθεντικότητά του.
Είναι στον τρόπο που λειτουργούμε το να ωραιοποιούμε τα πάντα γύρω μας. Όμως δεν είναι αυτό και η αυθεντική φύση των πάντων γύρω μας. Είναι μόνο ο τρόπος που εμείς τα έχουμε προσεγγίσει και ο τρόπος που εμείς τα έχουμε εισπράξει και τα ερμηνεύουμε. Αλλιώς θα ήταν πάντα ιδανικά, και τελικά ποτέ δεν είναι.
Αν συγκρίνεις τη μορφή μου, πάντα χαμένος θα βγαίνω, γιατί πάντα θα υπάρχουν μέσα στο μυαλό σου εικόνες μορφών πολύ πιο τέλειες από τη δική μου και γιατί η μορφή αλλοιώνεται με το πέρασμα του χρόνου. Αν συγκρίνεις τη δύναμη που έχω στην κοινωνία μέσα, σε ψεύτικα πόδια θα στηρίζεσαι γιατί στα τερτίπια της δύναμης είναι να σε έχει μια στα επάνω σου και μια στα κάτω σου. Αν συγκρίνεις τους τρόπους μου και τις συμπεριφορές μου δεν θα καταλάβεις και πολλά, γιατί πρέπει να γνωρίζεις τις μάχες από τις οποίες έχω περάσει και να αισθανθείς με τα πόδια μου τους δρόμους που έχω διαβεί μέχρι να με συναντήσεις.
Αν συγκρίνεις τις χαρές που ζεις μαζί μου, θα σε ρωτήσω σε πόσες από αυτές ήσουν ο δημιουργός τους και πόσες από αυτές δεν τις αντέστρεψες σε στιγμές λύπης μέσα από τη σύγκριση που έκανες επειδή τη χαρά την αναζητάς πέρα και έξω από τα μέσα σου.
Αν μετά από αυτά αναρωτιέσαι γιατί είσαι μαζί μου, θα σου πω φύγε, δεν έχουμε τίποτα να κάνουμε μαζί. Είναι στον παλμό της καρδιάς που κρύβεται το μυστικό και αν δεν έχεις αυτόν τον παλμό καμιά εκλογίκευση δεν μπορεί να σώσει την κατάσταση. Ο παλμός αναγνωρίζει, θαυμάζει, αναπτύσσει, βελτιώνει, ακούει, μαθαίνει, χαίρεται και αγαπάει τον παλμό με τον οποίο έρχεται σε επαφή μαζί του.
