Γράφει ο Αλέξανδρος Χωριανούδης.
Αν θες να καταλάβεις τι είναι ο έρωτας, προσπάθησε να τον υποκαταστήσεις.
Προσπάθησε να βρεις μια που να γελάει “σαν εκείνη”.
Κάποια που να σε κάνει να γελάς “σαν εκείνη”.
Μια που το φιλί της, το χάδι της, η ανάσα της να ξεσηκώνει την ύπαρξή σου “σαν εκείνη”.
Κάποια που θα έχετε τους ίδιους κώδικες, κινήσεις συγχρονισμένες σαν μπαλέτο, συνομιλίες ολόκληρες που θα έχουν γίνει με μια ματιά μονάχα.
Κι αν βρεις εκείνη την “σαν εκείνη” κράτα την γιατί σημαίνει ότι το πρότυπό σου δεν ήταν έρωτας, ήταν πρόβα για μια παράσταση που την ονόμασες έρωτα.
Όμως αν είναι έρωτας, καμιά δεν μπορεί να γίνει “σαν εκείνη”.
Αν είναι έρωτας μπορεί να είναι μόνο εκείνη.
Εκείνη που θες να λες καλημέρα, εκείνη που θες να φιλάς για καληνύχτα.
Εκείνη που της μιλάς, που την αγγίζεις, που ζητάς την ανταπόκρισή της.
Αν είναι έρωτας, δεν έχει ανάγκη από εγκρίσεις και συμβατικές μαλακίες.
Αν είναι έρωτας είναι γιατί δεν μπορεί να είναι τίποτε άλλο.
Μην χαραμίζεις τις μέρες σου σε υποκατάστατα.
Κυνήγα εκείνη.
Διεκδίκησε εκείνη.
Κάνε τη λόγο για να ξυπνάς και να κοιμάσαι. Ζήσε τον έρωτα, όπως του αξίζει.
Απόλυτο!
