Γράφει η Νάνσυ Δημητρακοπούλου
Καρδούλα μου, είναι τόσα πολλά πράγματα που θέλω να σου πω για να τα βγάλω από μέσα μου, αλλά δε βρίσκω τη δύναμη και το θάρρος να το κάνω. Γι’ αυτό αποφάσισα να σου γράψω αυτό το γράμμα, ακόμη κι αν δεν το δεις ποτέ. Δεν είναι ένα απλό γράμμα, είναι κάτι σαν κατάθεση ψυχής. Μόνο έτσι θα καταφέρω να ηρεμήσω τη ψυχή μου.
Από όταν σε γνώρισα άρχισα να νιώθω για σένα κάτι δυνατό. Ήσουν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μου και δεν περνούσε μέρα χωρίς να μιλάμε. Πάντα μου έλεγες την πρώτη καλημέρα και την τελευταία καληνύχτα. Κάθε μέρα περίμενα με λαχτάρα να έρθει η ώρα που θα σε δω, έστω και για λίγο, έστω κι από μακριά.
Ήξερες πως ένιωθα για σένα, στο είχα πει κάποιο βράδυ καθώς μιλούσαμε. Ίσως δεν έπρεπε να σου μιλήσω τότε, ίσως ήταν καλύτερα να σε αφήσω στην πλάνη σου, να θάψω μέσα μου βαθιά όσα αισθήματα είχα για σένα και να προσποιούμαι ότι δεν τρέχει τίποτα. Αλλά δεν το έβλεπα σωστό, ένιωθα ότι σε κορόιδευα.
Και πήρα την απόφαση να σου μιλήσω κι έγινε αυτό που φοβόμουν. Δεν ανταποκρίθηκες πλήρως στα αισθήματα μου, κάτι σε κράτησε κι έκανες πίσω. Από τη μία με έκανες να αισθάνομαι ότι με θέλεις κι εσύ όσο εγώ κι από την άλλη ότι δε σε νοιάζει το όλο θέμα μεταξύ μας και θέλεις να είμαστε μόνο φίλοι.
Να σου εκμυστηρευτώ κάτι; Ίσως σου φανεί λίγο παράλογο αυτό, αλλά εύχομαι ο λόγος που έκανες πίσω να είναι το ότι δε νιώθεις για μένα ότι νιώθω εγώ για σένα κι ότι απλά δε θέλεις να είμαστε μαζί γιατί δε σε γεμίζω. Ότι πιστεύεις ότι δεν είμαι το άλλο σου μισό και δεν μπορώ να σε κάνω ευτυχισμένο.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά προτιμώ να ισχύει αυτό το σενάριο κι όχι το ότι ελπίζεις ότι κάποια στιγμή θα ξαναγυρίσει εκείνη. Ξέρω ότι την αγαπάς ακόμα κι ας λες πως έχει τελειώσει. Παντού έχεις πράγματα δικά της να στη θυμίζουν και δυστυχώς όχι μόνο σε σένα. Δεν το παραδέχεσαι, αλλά συνέχεια γι’ αυτήν μιλάς.
Φαίνεται στα μάτια σου και στον τρόπο που μιλάς γι’ αυτήν ότι είσαι ακόμα ερωτευμένος μαζί της. Και είμαι σίγουρη ότι αν ερχόταν τώρα και σου έλεγε πως μετάνιωσε για όλα και θέλει να ξαναρχίσετε από την αρχή, όλοι μαζί, θα της έλεγες ναι. Της είχες πει άλλωστε ότι θα την περιμένεις και κάποια στιγμή στο μέλλον θα είστε ξανά μαζί.
Είμαι ερωτευμένη μαζί σου από την πρώτη στιγμή που σου μίλησα. Κι όταν σε είδα από κοντά για πρώτη φορά ένιωσα την καρδιά μου έτοιμη να σπάσει, να γίνει χίλια κομμάτια. Είσαι ότι καλύτερο συνέβη ποτέ στη ζωή μου. Κι όσο κι αν με πονάει το ότι δεν έχεις τα ίδια αισθήματα με μένα εγώ συνεχίζω να σ’ αγαπώ.
Δε θέλω να σε χάσω από τη ζωή μου. Είσαι σημαντικός για μένα. Γι’ αυτό και δε θα επιτρέψω αυτά που νιώθω να καταστρέψουν τη σχέση που έχουμε, την αγάπη, την εμπιστοσύνη και την εκτίμηση που μου έχεις ως άνθρωπο. Θα κατευνάσω τα αισθήματα μου και θα παραμείνω δίπλα σου σαν φίλη, θα κάνω αυτό που θέλεις.
Μόνο μια χάρη θέλω από σένα. Θέλω να προσέχεις. Κι αν γυρίσει εκείνη μην της δώσεις τη χαρά να σε πληγώσει πάλι. Μη γίνεις αδύναμος για χάρη της, δεν το αξίζει. Μην της επιτρέψεις να σε πονέσει και να σου καταστρέψει τη ζωή για δεύτερη φορά. Όσο κι αν την αγαπάς, προστάτεψε τον εαυτό σου.
Δε θα σου πω ψέματα. Ζηλεύω λίγο που παρά τα όσα σου έχει κάνει έχει ακόμα την αγάπη σου. Μπορεί να είμαι ερωτευμένη μαζί σου, αλλά ο μόνος λόγος που σου λέω να μείνεις μακριά της είναι γιατί δε θέλω να πονάς. Θέλω να σε βλέπω ευτυχισμένο κι ας είσαι με άλλη, αρκεί να είσαι εσύ καλά. Τότε μόνο θα είμαι κι εγώ.
Και σε παρακαλώ υποσχέσου μου να μην αλλάξεις συμπεριφορά απέναντι μου. Να συνεχίσουμε να μιλάμε κάθε μέρα, όπως κάναμε τόσο καιρό. Να λέμε τα πάντα μεταξύ μας και να μην έχουμε μυστικά. Μην με κρατήσεις σε απόσταση. Δεν ήθελα να σου κάνω κακό, την αγάπη μου ήθελα μόνο να σου δώσω.
Και κάπως έτσι ήρθε η ώρα να σε αποχαιρετήσω. Τώρα μπορώ να πω ότι νιώθω πιο ανάλαφρη. Είμαι έτοιμη να θάψω όσα αισθάνομαι για σένα και να μην στα δείξω ποτέ ξανά. Να προσέχεις ψυχή μου και να θυμάσαι ότι θα είμαι πάντα δίπλα σου. Σε ότι κι αν χρειαστείς θα είμαι το στήριγμα σου κι ο φύλακας άγγελος σου. Με παντοτινή αγάπη και φιλία.
