Γράφει η Περσεφόνη Χρυσαφίδου
Όταν κρίνεις τους άλλους, δεν τους χαρακτηρίζεις. Χαρακτηρίζεις τον εαυτό σου.
Dale Carnegie
Ένα από τα πιο φτηνά προνόμια των ρηχών ανθρώπων είναι η κριτική που ασκούν εις βάρος άλλων, Άνθρωποι που αδυνατούν να βρουν κάποιο νόημα στις μονότονες ζωές τους, ανοίγουν μία τρύπα στα κλεφτά στην καθημερινότητα των γύρω τους και καταβάλλουν τεράστια προσπάθεια να ανεβούν λίγα σκαλοπάτια παραπάνω κρίνοντας τον τρόπο ζωής των άλλων, τις επιλογές τους, τις αντιδράσεις τους, την ολότητά τους. Κάπου εκεί αυτοί οι ίδιοι άνθρωποι,ξεχνούν την ανθρωπιά τους και ξεσπούν πάνω τους, άλλοτε άμεσα και άλλοτε έμμεσα, όλα τους τα απωθημένα, όλα όσα οι ίδιοι δεν κατάφεραν, βαφτίζοντας ως λάθος ό,τι δεν τους ταιριάζει.
Δεν μπορείς να κρίνεις τον άλλον μόνο από αυτό που βλέπεις. Είναι μάταιο να κρίνεις κάποιον, αν προηγουμένως δε σε έχει συστήσει στους δαίμονες που τον περιτριγυρίζουν και δεν τον αφήνουν να κοιμηθεί τα βράδια. Είναι αδιάντροπο να βιάζεις με τον λόγο σου τις επιλογές του άλλου, αν πρώτα δεν έχεις περπατήσει με τα παπούτσια του, ώστε να δεις ποιος δρόμος τον οδήγησε σε αυτό που είναι σήμερα. Όσο εύκολο είναι να κρίνουμε και να σχολιάζουμε το παράλογο των άλλων, τόσο δύσκολο είναι να καταλάβουμε και να συνδεθούμε μαζί τους. Γιατί, τις περισσότερες φορές, η κριτική δεν προέρχεται από την ανάγκη μας να βοηθήσουμε τον άλλον, μα κυρίως, είναι ο μόνος τρόπος για να τους εξουσιάσουμε και να νιώσουμε ηθικά ανώτεροι επιλέγοντας τον πιο ανήθικο τρόπο.
Πώς χαρακτηρίζεις ως δειλό εκείνον που από μικρό του φώναζαν πως δεν είναι ικανός για τίποτα και φρόντιζαν να ακυρώνουν κάθε μικρή του προσπάθεια; Πώς κρίνεις μία νέα μητέρα που, πελαγωμένη από όλα τα νέα δεδομένα, ζητάει βοήθεια από τους δικούς της και αποζητάει λίγο χρόνο για την ίδια, προσπαθώντας να αποφύγει τα ψυχοφάρμακα; Πώς κατακρίνεις τον άνθρωπο που αποφασίζει να εγκαταλείψει έναν τελειωμένο γάμο, μέσα στον οποίο δεν αναγνωρίζει κανένα από τα δύο πρόσωπα που τον απαρτίζουν; Πώς χαρακτηρίζεις ως ψυχρό τον φίλο που, πριν παγώσει η καρδιά του, σε είδε να αλλάζεις χίλια πρόσωπα από μέρα σε μέρα; Πώς στο καλό βρέθηκες να κρίνεις μικρά παιδιά, όταν το μόνο χρέος που έχεις απέναντί τους ως ενήλικας είναι να τα μεγαλώνεις δίνοντας τον καλύτερό σου εαυτό; Πώς κρίνεις εκείνη που, μένοντας μόνη με ένα παιδί για πολύ καιρό, επέλεξε τη συντροφικότητα και δεν βούλιαξε στην κατάθλιψη;
Κρίνεις, γιατί ο άλλος δρόμος είναι δύσκολος και προϋποθέτει πως έχεις κάνει πρώτα την αυτοκριτική σου, έχεις διαλυθεί πολλές φορές μέχρι να μάθεις ποιος είσαι και κυρίως έχεις χτίσει φτύνοντας αίμα αυτό που είσαι σήμερα. Κρίνεις, γιατί δεν χρειάστηκε να παλέψεις για τίποτα, αφού ήσουν από τους τυχερούς, που όλα τους χαρίστηκαν απλόχερα. Κρίνεις, γιατί, ενώ κι εσύ νιώθεις πως αυτός ο γάμος δεν ήταν αυτό που ήθελες, δεν έχεις τη δύναμη να είσαι το λιγότερο ειλικρινής απέναντι σ’ εκείνον με τον οποίο μοιράζεσαι το κρεβάτι σου. Κρίνεις τους φίλους σου, γιατί ποτέ δεν τους θεώρησες οικογένεια, διαφορετικά δε θα τολμούσες να μολύνεις κάτι τόσο ιερό. Κρίνεις τη συμπεριφορά των παιδιών, γιατί ποτέ δεν προσπάθησες να δεις τον κόσμο μέσα από ένα ζευγάρι παιδικά μάτια. Κρίνεις και καταφεύγεις σε χυδαίους χαρακτηρισμούς για εκείνη που δεν απαρνήθηκε την ανάγκη της για αγάπη, όταν έμεινε μόνη μ’ ένα παιδί, γιατί απλά ο δικός σου τρόπος σκέψης είναι μονοκόμματος και γεμάτος στερεότυπα.
Όταν σταματήσεις να κρίνεις, θα ανακαλύψεις πως υπάρχει ένας ολοκαίνουργιος κόσμος να ανακαλύψεις εντός σου, που σίγουρα θέλει φτιάξιμο, αλλά αξίζει. Αυτό που δεν αξίζει σε κανέναν είναι να γίνεται η ζωή του αντικείμενο εξέτασης και ψιλή κουβεντούλα στα σουαρέ, τη στιγμή που ο ίδιος δίνει τον δικό του αγώνα να τα φέρει βόλτα με εκείνα που επέλεξε ή με τα άλλα που του φόρτωσαν.
Αν ενδιαφέρεσαι, ρώτησε, πρόσφερε βοήθεια, μείνε, γίνε ενοχλητικός με τα τηλεφωνήματά σου, κλάψε μαζί του, στήριξε. Διαφορετικά ασχολήσου με όλα τα άλυτα θέματα της δικής σου ζωής ή ακόμη καλύτερα, αν και εφόσον τα έχεις όλα λυμένα, απόλαυσε τη ζωή σου κάνοντας μόνο μια χάρη σ’ εκείνους: μην κρίνεις.
Παρακαλείται ο τελευταίος ειδήμων να κλείσει το στόμα του.
