Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη
Ασε με να σου μιλήσω για το καλοκαίρι μου!
Ειχα δύσκολο χειμώνα ξέρεις! Κι όχι εναν, πολλούς!
Για χρόνια πάλευα με τα κρύα και τους δαίμονες μου, αλλα κοίτα με!
Καλοκαίριασε και ηρέμησε πια η καρδιά μου!
Ημέρωσαν οι μέρες μου και κλείσανε οι πληγές μου! Για αυτό σου λεω, ασε με να σου πω για το καλοκαίρι μου!
Το πρόσμενα καιρό να έρθει, ανυπομονούσα!
Στο μυαλό μου το ειχα συνυφάνει με την λύση σε όλα μου τα προβλήματα και τις δυσκολίες.
Πανάκεια για ολες μου τις άρρωστες σκέψεις! Για ολα τα κρύα βράδια και τις αδειες νυχτες μου!
Και να που επιτελους πέρασε ο καιρός, πέρασαν ολα και ήρθε το καλοκαίρι μου!
Για εμενα το καλοκαίρι αποτελείται απο θάλασσα και ήλιο, αλμύρα και ζέστη!
Να κολυμπάς μεσα στην θάλασσα και να σε τσούζουν τα ματια σου απο τις βουτιές!
Να μην αντέχεις άλλο κι όμως εκεί να επιμένεις να βιώνεις την δροσιά και την αλμύρα της.
Να βουτάς βαθιά μέσα της και να χάνεσαι από όλα!
Να μην ακούς τίποτα παρά μοναχα τα τζιτζίκια και να στρέφεις το κεφάλι σου προς τον ήλιο και να σε τυφλώνει η λάμψη και το φως του.
Να σου καίει ολες τις κακές σου σκέψεις, να περπατας στην άμμο και να σβήνουν τα κύματα τα ίχνη σου.
Να ξεπλένουν τα βήματα σου απο την ψυχή σου και να μην σε νοιάζει αν εχεις χτένιστει ή βαφτεί γιατί οταν μαυρίζει το κορμί σου ασπρίζει η καρδιά σου και με μιας λάμπει το πρόσωπό σου κι ακτινοβολεις κι εσύ!
Όλα γίνονται με μιας πιο όμορφα καθε καλοκαίρι με εναν ιδιαίτερα μαγικό τροπο! Όλα!
Για εμενα καλοκαίρι ειναι το άδειασμα της τσάντας μου και το γέμισμα της ψυχής μου!
Α! Κι ενα παγωτό ξυλάκι. Έτσι για να το μασάω και να το δαγκώνω με λύσσα καθε φορά που τελειώνει γιατι ποτέ δεν μου αρκει και παντα θέλω κι αλλο!
Σου ειπα, τι δεν καταλαβες;
Για εμενα καλοκαίρι ειναι να γίνομαι ξανά παιδί. Να βλέπω τον κόσμο και να αγαπώ δίχως αυριο!
Αλμύρα και άμμος παντού! Ακόμα και στα όνειρά μου!
