Δεν θέλω να είμαι η γυναίκα της ζωής σου..

Δεν θέλω να είμαι η γυναίκα της ζωής σου.
Δεν θέλω να είμαι τίποτα άπιαστο, τέλειο και ιδανικό.
Θέλω να με βλέπεις με τα λάθη μου. Θέλω να με βλέπεις με τις ρωγμές μου.
Θέλω να ξέρεις πως για να φτάσω μπροστά σου, περπάτησα μονοπάτια που με ρίμαξαν πολλές φορές.
Άλλες τόσες όμως σηκώθηκα.

Δεν θέλω να είμαι στο κάδρο της ψυχής σου εκείνη που δεν άγγιξες..
Θέλω να κάνουμε λάθη μαζί. Να τσακωθούμε και να μουτρώσουμε.
Να τα ξαναβρούμε και να γαληνέψουμε.

Δεν τα μπορώ τα τέλεια και τα ιδανικά.
Δεν μπορώ να είμαι τίποτα “της ζωής” κάποιου.
Θέλω να είμαι εκείνη που θα έχω δει τα σημάδια σου και δεν θα έχω τρομάξει από αυτά.
Θέλω να είμαι εκείνη που θα έχει δει όλα τα λάθη σου, και θα τα έχει αποδεχτεί.
Θέλω να είμαι εκείνη που δεν θα συγκρίνεις, που δεν θα μπει σε καμία μάζα από παλιές και καινούριες..

Δεν θέλω να με προστατεύεις από τις κακές στιγμές σου.
Δεν θέλω να με κρατάς μακριά από τα σκοτάδια σου.
Θέλω να ξέρεις πως θα είμαι εκεί.
Χωρίς διαπραγματεύσεις. Χωρίς όρια. Χωρίς όρους.
Εκεί, πάντα.

Δεν θέλω να είμαι η γυναίκα της ζωής σου. 
Θέλω να είμαι η σκέψη σου σήμερα και κάθε σήμερα που θα ξημερώσει. 
Θέλω να είσαι η καλημέρα μου και να είμαι η καληνύχτα σου.. 

Δεν θέλω να είμαι η γυναίκα της ζωής σου, θέλω να είμαι το χαμόγελο, το άγγιγμα, το φιλί κι η μυρωδιά σου…
Δεν θέλω να είμαι η γυναίκα της ζωής σου.
Θέλω να είμαι η γυναίκα σου τώρα.
Πάμε;