Γράφει η Λία Ευαγγελίδου
Αν κάποιος δεν νιώθει περήφανος που σε έχει.
Αν κάποιος δεν αναγνωρίζει ούτε στο ελάχιστο την αξία σου.
Αν κάποιος δεν εκτιμάει αυτό που δίνεις μέσα από την ψυχή σου.
Αν κάποιος πάντα ψάχνει να βρει το λάθος σου για να καλύψει το δικό του.
Αν κάποιος σε θυμάται μόνο όταν είναι εκείνος καλά.
Αν κάποιος δεν εκτιμάει την προσφορά σου.
Αν κάποιος δεν είναι παρών στα δύσκολά σου.
Αν κάποιος σε θεωρεί υποχρέωση κι όχι επιλογή.
Αν κάποιος θέλει μόνο να τον καταλαβαίνεις και η κατανόηση του φτάνει μέχρι τα δικά του θέλω.
Αν κάποιος σου λέει θέλω αλλά δεν μπορώ.
Αν κάποιος σε κάνει να αισθάνεσαι μόνη.
Αν κάποιος σε αδειάζει σε κάθε ευκαιρία.
Σκέψου ότι μάλλον ήρθε η ώρα να φύγεις..
Μην σκεφτείς ποτέ πως είσαι λίγη. Μάλλον αυτός είναι για λίγα.. Ήρθε η ώρα λοιπόν να κλείσεις την πόρτα και να αποχωρήσεις με αξιοπρέπεια. Μη λυγίσεις. Μην κοιτάξεις πίσω. Δεν αξίζει. Κοίτα μπροστά και προχώρα. Μην σταματάς. Τρέξε… Κάπου παρακάτω σε περιμένουν τα καλύτερα.
Να πας εκεί που σε αγαπάνε. Να πας εκεί που σε εκτιμάνε .Να πας εκεί, που μετράνε την προσπάθεια σου και δεν στέκονται μόνο στο λάθος σου, αν είναι λάθος βέβαια. Να πας εκεί που σέβονται, ότι από τα δέκα πράγματα που έχεις να δώσεις, τους δίνεις δέκα, τίποτα λιγότερο. Τα δίνεις όλα.
Να πας εκεί, που το θέλω γίνεται μπορώ και θα το κάνω. Να πας εκεί, που νιώθουν περήφανοι που είσαι δίπλα τους. Να πας εκεί, που δεν θα σε κάνουν ποτέ να νιώσεις μόνη. Να πας εκεί, που δεν θα είσαι τριτοδεύτερη επιλογή. Να πας εκεί, που θα σε θυμούνται πάντα. Να πας εκεί, που θα σε νοιάζονται. Να πας εκεί ,που θα καταλαβαίνουν κι εσένα. Να πας εκεί, που θα σε γεμίζουν όχι μόνο θα σε αδειάζουν.
Ξυπνά επιτέλους και φύγε. Γιατί τελικά όταν δίνεις τα πάντα, συνήθως επιστρέφεσαι σε κομμάτια. Φύγε, πριν τα κομμάτια γίνουν θρύψαλα. Φύγε, μήπως προλάβεις να τα κολλήσεις. Φύγε, πριν χαθείς εντελώς. Φύγε, μήπως βρεις εκείνον που θα εκτιμήσει την αξία σου, θα χαίρεται με την παρουσία σου πλάι του και θα στέκεται περήφανα δίπλα σου και θα βροντοφωναζει “Να ρε, κοιτάξτε…Αυτό είναι το κορίτσι μου!”
