Γράφει η Άντρη Φλουρέντζου
Αν θες να μπεις στην ζωή μου, να ‘σαι σίγουρος ότι αντέχεις. Προτού δέσεις την άγκυρα σου στο λιμάνι μου, να ‘σαι σίγουρος ότι τολμάς να ξεφύγεις από τα σίγουρα σου. Να ‘σαι σίγουρος ότι μπορείς να περπατήσεις με τα παπούτσια μου, όσο μικρά και αν είναι.
Δεν είναι ότι είμαι δύσκολος άνθρωπος –μπορεί και να είμαι δεν ξέρω-, αλλά δεν συμβιβάζομαι με πρόχειρες αγάπες. Δύσκολα θα καταφέρω να δεχτώ πως είμαι κάτι περαστικό.
Γελάω πολύ και μιλάω περισσότερο. Δεν αντέχει η σκέψη μου σε κλουβί. Είμαι ευθύς, ειλικρινής και αυθόρμητη. Όλες μου οι αντιδράσεις γνήσιες. Ζητώ συγνώμη, λέω ευχαριστώ και πάντα τα εννοώ. Δεν απαιτώ να κάνεις το ίδιο, αλλά απαιτώ να το εκτιμάς όταν το κάνω.
Ίσως να είμαι λίγο αργόστροφη αλλά είναι που έχω τα όνειρα μου σε εγρήγορση. Ξέρεις κάτι; ονειρεύομαι να ζήσω το δικό μου παραμύθι. Όχι, δεν θέλω να είσαι ο πρίγκιπας με το άσπρο άλογο. Θέλω να ‘σαι ο αλήτης στην χώρα της Αλίκης.
Το ξέρω είμαι υπερβολικά ρομαντική σε μια συναισθηματικά νεκρή εποχή. Αλλά μελλοντική μου αγάπη, ο ρομαντισμός κάνει πιο όμορφα τα βράδια του Χειμώνα και τα ηλιοβασιλέματα του καλοκαιριού.
Όσο για τα αισθήματα μου, να ‘σαι σίγουρος ότι θα σε βάλω μέσα μου με μια αγκαλιά.
Να ‘σαι σίγουρος ότι θα πάθω πλάκα με ένα φιλί.
Το πρόβλημα είναι ότι αγαπώ μόνο εκείνους που βλέπω την ελπίδα μου στα μάτια τους. Εμπιστεύομαι μόνο όταν αντιληφθώ γνήσιο ενδιαφέρον.
Όταν ενδιαφερθείς πραγματικά, θα μάθεις ότι φοβάμαι τα σκοτάδια. Φοβάμαι όλα τα σκοτάδια, εκτός από τα δικά μου. Εκείνα είναι ο,τι πιο αληθινό έχω.
Και εσυ δεν θέλω να τρομάζεις όταν σκοτεινιάζω. Στο κάτω κάτω αυτό ζητάω, έναν άνθρωπο να αντέχει το σκοτάδι μου. Έναν άνθρωπο που να μπορεί να δει το φως μέσα σε αυτό.
Χρειάζομαι κάποιον που όταν ξαπλώνουμε θα μπορεί να μιλάμε για φόβους, εθισμούς, ψυχαναγκασμούς, αγάπες και αυταπάτες. Για όλα εκείνα τα ‘’τέρατα’’ που περικυκλώνουν καθημερινά τις σκέψεις μας.
Χρειάζομαι κάποιον που δεν θα αντέχει να κοιμόμαστε πλάτη πλάτη. Κάποιον που δεν θα μπορεί να κοιμηθεί αν δεν τα βρούμε. Θέλω κάποιον που θα κοιμάται ήρεμα μόνο με την καληνύχτα μου…
Θέλω κάποιον που θα αντέχει εκείνη τη χούφτα αγάπης που πάντα θα του δίνω. Εκείνη τη χούφτα αγάπης που δεν τελειώνει, δεν λυπάται και δεν φοβίζει. Και από ότι κατάλαβες δεν διαφέρω. Ζητάω την αγάπη σου. Φοβάμαι αυτήν και ελπίζω για αυτήν όπως όλοι… Τι λές; Αντέχεις να με αγαπήσεις;
