Γράφει η Μαρίνα Κρητικού
Δύσκολες και ταυτόχρονα απλές οι σχέσεις των ανθρώπων. Κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις, ενώ εμείς οι άνθρωποι έχουμε συνηθίσει να κάνουμε τα εύκολα δύσκολα, καθώς πέφτουμε πολύ στις παγίδες που οι ίδιοι άθελα μας έχουμε στήσει. Ασυνείδητες λάθος επιλογές που καταλήγουν ξανά και ξανά στα ίδια δυσλειτουργικά μοτίβα επιλογής συντρόφων, απλά για να αποδείξουμε ακόμα μια φορά στον εαυτό μας ότι δεν αξίζουμε να μας αγαπούν.
Πεποιθήσεις που κουβαλάμε χρόνια μέσα μας και έχουν ριζώσει για τα καλά μας δυσκολεύουν τόσο πολύ στις διαπροσωπικές και φιλικές μας σχέσεις. Πώς όμως να πιστεύεις ότι αξίζεις να σε αγαπούν όταν από τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου ακούς την οικογένεια σου να σε φορτώνει με διάφορες ταμπέλες που πάνω τους έχουν κάθε λογής κοσμητικό επίθετο. “Άχρηστος, τεμπέλης, ανίκανος, κακός, εγωιστής” είναι μερικά από αυτά που ηχούν ακόμα στα αυτιά σου και έχουν γίνει πια εσωτερικευμένες φωνές και μια πραγματικότητα που δεν τολμάς να αμφισβητήσεις.
Κουβαλώντας όλο αυτό το φορτίο στις πλάτες μας όταν ξεκινάμε τις διαπροσωπικές μας σχέσεις, μας επηρεάζει σε βαθμό που πολλές φορές δεν μπορούμε να κατανοήσουμε τις συνδέσεις με το παρελθόν. Όταν πιστεύουμε ότι δεν αξίζουμε την αγάπη του άλλου, κάνουμε ό,τι μπορούμε για να του δείξουμε τον χειρότερο μας εαυτό. Ουσιαστικά δηλαδή επιβεβαιώνουμε έτσι αυτό που ήδη σκεφτόμασταν για εμάς. Αυτό που μας έμαθαν από την παιδική ηλικία και το οποίο με τις επαναλαμβανόμενες λάθος επιλογές έρχεται στην επιφάνεια ξανά και ξανά.
Είναι ένας φαύλος κύκλος χωρίς τελειωμό, ο οποίος ξεκινά τη στιγμή που θα ενεργοποιηθεί μέσα μας η φωνή που θα μας τονίζει όλα τα επικριτικά σχόλια. Έπειτα, ακολουθούν σαν ντόμινο οι δικές μας αντιδράσεις, οι οποίες σαμποτάρουν τη σχέση μας με τον σύντροφο μας, καθώς αν νιώθουμε ότι δεν αξίζουμε την αγάπη του, κάνουμε τα πάντα για να τον απομακρύνουμε. Όλα όσα όμως γίνονται, δεν τα προκαλούμε επίτηδες, αλλά μοιάζει σαν να είμαστε μαριονέτες και κάποιος άλλος να ορίζει τις κινήσεις μας.
Όσο όλο αυτό το μοτίβο μένει στο παρασκήνιο και δεν έρχεται στην επιφάνεια ώστε να το συνειδητοποιήσουμε ότι το κάνουμε, τόσο θα βλέπουμε την ίδια κατάληξη στις διαπροσωπικές μας σχέσεις και έτσι θα “τρέφεται” το κομμάτι μας που μας τονίζει ότι δεν αξίζουμε. Όλοι αξίζουμε να αγαπηθούμε γι΄αυτό που είμαστε και είμαστε μοναδικοί και ξεχωριστοί.
