Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
Έλα να παίξουμε άλλη μια φορά σαν παιδιά και μετά θα γυρίσουμε πίσω στις ζωές μας.
Έλα να περπατήσουμε άλλη μια φορά στη βροχή, να γελάσουμε και να βραχούμε μέχρι το τελευταίο μας κύτταρο και μετά θα γυρίσουμε πίσω στις ζωές μας.
Έλα να σου πω ψιθυριστά «σ’αγαπώ» και άηχα «πεθαίνω για σένα» και μετά θα γυρίσουμε πίσω στις ζωές μας.
Έλα να σε πω άλλη μια φορά «ψυχή μου» για να μην ξεχάσεις ποτέ από πού πέρασες, πού χαράχθηκες και πού θα ζήσεις και μετά θα γυρίσουμε και πάλι πίσω στις ζωές μας.
Έλα πάμε μια βόλτα ακόμα στη θάλασσα κι ας κάνει κρύο, θα με κρύψεις στην αγκαλιά σου και μετά θα γυρίσουμε πάλι πίσω στις ζωές μας.
Έλα θύμωσε μου άλλη μια φορά κι άσε με να σου κάνω το ψαράκι για να γελάσεις, να ξεχάσεις ότι σε εκνεύρισα και να με πεις «κοριτσάκι» σου.. και μετά θα γυρίσουμε πάλι στις ζωές μας.
Έλα να ζήσουμε μια ευτυχία μισή, μέσα σε ένα πάθος ολόκληρο, μέσα σε ένα πόθο εκπληρωμένο, μέσα από έναν πόνο από εκείνους που σπάνε σε κομμάτια το κορμί και μετά, θα γυρίσουμε πάλι πίσω στις ζωές μας.
Στη σκηνοθετημένη, ανούσια, προγραμματισμένη ζωή σου εσύ.. στην ολοδικιά μου, κλειδωμένη ζωή εγώ.
Πάμε.. άλλη μια φορά πριν..
