μείνε

Γράφει ο Δημήτρης, για την Μυρτώ (του) Είναι οι φορές που τα λόγια δεν πάνε χέρι χέρι με τις πράξεις γιατί η ζωή δεν είναι ούτε απλή ούτε εύκολη. Είναι…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Την ζωή μου, μου είπες θες κι εγώ σε κοίταξα. Ποια ζωή απ’ όλες να εννοούσες άραγε; Ποια ζωή να επέλεξες άραγε να ζήσεις μαζί μου;…

Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου Στα δύσκολα να μένεις, μπορείς; Όταν όλα έχουν γίνει λαμπόγυαλο και μετράμε τα κομμάτια μας ένα ένα. Στις στιγμές που δεν ξέρω αν με αγαπάς. Στις…

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου Κάποτε μου είπες φοβάμαι. Τι είναι φόβος; Τι φοβάσαι; Δεν σε ρώτησα ποτέ. Πώς μπορείς να φοβάσαι; Γιατί δεν αφήνεσαι; Μην μπερδεύεις το μυαλό σου. Ζήσε…

Κι όμως, δεν έμεινα. Το φώναζες, αλλά έφυγα. Δεν είχα μάθει να σε ακούω, ίσως ούτε κι εσύ εμένα. Νευρίαζα, απογοητεύτηκα, στεναχωρήθηκα και στο τέλος αποχώρησα. Εγωισμός; Φόβος; Συγκυρίες; Πάντως…

Γράφει η αναγνώστρια Ε.Δ. Υπάρχουν κάποια άτομα αληθινά. Κι όμως αληθινά! Είναι αυτά τα άτομα που σε κοιτάνε και σε αγγίζουν, σου χαιδεύουν την καρδιά με τα μάτια τους. Τα…

Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου. Άφησε με μόνο να σε βλέπω πότε πότε! Μόνο. Να βλέπω τα μάτια σου. Να κοιτούν τα δικά μου! Να βλέπω τα χείλη σου να μου…