ισμήνη κάραλη

– Πάντα σου ήσουν όμορφη κι αγέρωχη συνάμα. Μ’ έκανες κι αισθανόμουνα πως ήμουνα λειψή. – Εσύ μιλάς που βάδιζες κι όλοι σε αγαπούσαν; Το σκέρτσο και το νάζι σου…