έλενα καρανικολού

Γράφει η Έλενα Καρανικολού Για μια στιγμή τα μάτια της ελευθερώθηκαν έξω από το παράθυρο του μεγάλου της γραφείου.  Έβρεχε και η πόλη έμοιαζε ακόμη πιο λυπημένη, τα νευριασμένα αυτοκίνητα,…

Γράφει η Έλενα Καρανικολού Βάλτωνε εκεί μέσα. Είχε πάρει κάποτε μια γλάστρα με μια γαρδένια. Λάτρευε τις γαρδένιες,  το άρωμα τους, την ευαίσθητη φύση τους. Πόσο καιρό έστεκε εκεί, αιώνες…

Γράφει η Έλενα Καρανικολού Καμιά φορά, σε βλέπω να μπαίνεις στο τραμ και να φεύγεις. Μου ψιθυρίζεις πίσω από το τζάμι πως μ’ αγαπάς και παραλύει το δεξί μου χέρι…

Γράφει η Έλενα Καρανικολού Μια χούφτα άμμο, λίγο άνεμο στα μάτια, κύμα στα μάτια του και φιλιά τρικυμίες. Λίγο ουρανό κι ένα κομμάτι γης, να σταθούμε για λίγο να αγκαλιάστουμε…

Γράφει η Έλενα Καρανικολού Μετρούσε απουσίες από τα μάτια του. Ήταν μπροστά του και εκλιπαρούσε να υπάρχει στο οπτικό του πεδίο.  Έβλεπε με άλλα μάτια. Άδικο για όσους δεν κατάφεραν…

Γράφει η Έλενα Καρανικολού Μην γελάς. Αλήθεια στο λέω κι ας μην την ξέρεις. Είσαι ολόιδιος το επόμενο λάθος της. Αναγνωρίζω τα χέρια και την ελαφριά κλίση προς τα αριστερά…