Γράφει η Πράξια Αρέστη
Κάθεσαι στον υπολογιστή ακόμη μια μέρα απορροφημένη στη δουλειά, στους αριθμούς, στις στατιστικές και στις ατελείωτες συζητήσεις με τους συναδέλφους.
Όλα μοιάζουν ίδια, το μυαλό τρέχει, καρδιά σταματά. Κι από το πουθενά, έρχεται στο σπίτι πεταχτά από τη δουλειά του και σου σκάει ένα φιλί στο λαιμό, σου ψιθυρίζει λίγα λόγια στο αυτί, σε αγγίζει με τα χέρια του και το σώμα σου ηλεκτρίζεται.
Χαμογελάς, κάνεις νάζια και η βαρετή σου μέρα παίρνει μια άλλη τροπή πιο ενδιαφέρουσα. Καταλήγετε στον καναπέ ο ένας πάνω στον άλλο.
Αυτό ήταν!
Το άγχος πέρασε, αποκτάς ξανά επαφή με την πραγματικότητα, τα θέματα της δουλειάς σου μοιάζουν πια μικρά και η διάθεσή σου έφτιαξε για το υπόλοιπο της μέρας. Όχι, δεν ήπιες κάποιο παυσίπονο, ο έρωτας σου έκανε ένεση χαράς και ενέργειας και νιώθεις μια ευφορία που θες να κρατήσει για πάντα.
Όμως, δεν είναι μόνο ο έρωτας που λειτουργεί ως παύσιπονο στην βαρεμάρα και την κακή διάθεση. Τα χάδια, η αγκαλιά και ένα μόνο φιλί μπορούν να λειτουργήσουν ευεργετικά στη διάθεσή μας.
Δεν στοιχίζουν τίποτα και αυτή την περιόδο που βλέπουμε τόσο λίγο κόσμο κι ήμαστε κλεισμένοι στο σπίτι, τα χρειαζόμαστε περισσότερο από ποτέ για να απαλύνουμε την ψυχή μας, να τη γεμίσουμε καλοσύνη και να μείνουμε μακριά από τη θλίψη.
Οι αγκαλιές το βράδυ με τα παιδιά μας στον καναπέ και το κρεβάτι. Τα παιχνίδια που κάνουμε μαζί τους ενώ τους σκάμε που και που και λίγα φιλάκια. Οι αγκαλιές με τη μαμά ή ένα πεταχτό φιλί στο μάγουλο την ώρα που μαγειρεύει κάτι αγαπημένο στην κουζίνα.
Ακόμη και τα χάδια με το αξιολάτρευτο κατοικίδιό μας, πόσο μας γεμίζουν. Περισσότερο από καθετί ακριβό έχουμε αγοράσει, περισσότερο κι από το πιο όμορφο ταξίδι που κάναμε.
Αν έχεις έστω και ένα άνθρωπο να φιλάς, να χαϊδεύεις και να αγκαλιάζεις σ’ αυτόν τον κόσμο, είσαι τυχερός. Είναι χιλιοειπωμένο, όμως, για κάποιο λόγο χρειαζόμαστε κάποιον να μας το θυμίζει γιατί μπορεί να αποξενωνόμαστε από τους ανθρώπους που έχουμε γύρω μας χωρίς να το καταλαβαίνουμε.
Ένα ζευγάρι αποξενώνεται όταν σταματά να φιλιέται, να αγκαλιάζεται και να αγγίζει ο ένας τον άλλο. Τα παιδιά και τα ζώα μας έχουν ανάγκη την τρυφερότητά μας περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον κόσμο.
Η όμορφη αυτή αίσθηση θα είναι μαζί τους για όλη τους τη ζωή και θα τους γεμίζει και με τη σειρά τους θα εκφράσουν, μεγαλώνοντας, την τρυφερότητά τους και θα κάνουν ευτυχισμένους τους φίλους τους, τους συντρόφους και τα δικά τους παιδιά.
Η επαφή και όχι η τηλεπικοινωνία είναι αυτή που μας γεμίζει στην τελική. Η επαφή μεταξύ δύο ανθρώπων που αγαπιούνται είναι ότι πιο κοντινό στο θεό νιώθει ο άνθρωπος.
Η επαφή μεταξύ δύο ανθρώπων που έλκονται ο ένας από τον άλλο κάνει το σεξ να μοιάζει κάτι πολύ μικρό και ανούσιο όταν δεν είναι αποτέλεσμα μιας ψυχικής ανάγκης να νιώσεις τον άλλο και να τον αγαπήσεις όσο πιο βαθιά γίνεται.
Ένα χάδι, μια αγκαλιά, ένα φιλί μας φτιάχνουν τη μέρα. Κι αν είσαι μακριά από αυτούς που αγαπάς στείλε τους την αγάπη σου, την έννοια σου, την ψηφιακή σου αγκαλιά, μέχρι να μπορέσεις να τους κρατήσεις ξανά στα χέρια σου. Θα δώσεις δύναμη και θα πάρεις δύναμη. Θα θεραπεύσεις και θα θεραπευτείς.
