Γράφει η Οδύσσεια
Βολεμένα στρατιωτάκια ξυπνήστε!
Σαν βγαλμένη από ταινία η ζωή σας τέλεια!
Άνθρωποι τακτοποιημένοι με το σπιτάκι σας, με το αμαξάκι σας, με το παιδάκι σας..
στο κλουβάκι σας!
Εκεί, κλεισμένοι στο μικρόκοσμό σας, έχοντας την πεποίθηση ότι είστε ευτυχισμένοι, παίζετε θέατρο στην παράσταση της ζωής σας, σαν να ήταν πρόβα τζενεράλε αλλά, σας γελάσανε.
Η ζωή δεν είναι πρόβα, αλλά η κανονική παράσταση.
Για ξυπνήστε στρατιωτάκια της σύγχρονης ζωής.
Εσείς με τις καριέρες και τις ζωές πρότυπα, για ρίξτε μια ματιά και προς τα μέσα.
Τι γίνεται μέσα στην ψυχή σας;
Δείτε τον εαυτό σας και ασχοληθείτε μαζί του με ειλικρίνεια, με αγάπη και με συμπόνια.
Συγχωρήστε του τα όποια λάθη και πάρτε τον από το χέρι και βρείτε μαζί την αλήθεια του. Εξετάστε προσεκτικά αυτά που κάνετε, είναι αυτά που αγαπάτε;
Δίνετε χρόνο στον εαυτό σας να ξεκουραστεί;
Κάνετε όνειρα για το μέλλον;
Κι ύστερα, αφού δείτε τον εαυτό σας κάντε το κόπο να κοιτάξετε στα μάτια της ψυχής τον /την σύντροφο σας.
Και αναρωτηθείτε, υπάρχει; Είναι ακόμη εκεί; Αναπνέει; Με αγαπάει;
Με θέλει;
Πώς νιώθει;
Με χρειάζεται;
Ξυπνήστε και βγείτε γρήγορα απ´ το αδιέξοδο της ανυπαρξίας.
Γιατί μπορεί να μην το ξέρεις αλλά, δεν υπάρχεις αν δεν αγαπάς και δεν υπάρχεις αν δεν αγαπιέσαι.
Πάψε λοιπόν να κρύβεσαι πίσω απ´ το δάχτυλο σου και ανασήκωσε τα μανίκια και πιάσε δουλειά ,χτες !
Γιατί, θέλει κόπο η αγάπη δεν χαρίζεται.
Χτίζεται μέρα με τη μέρα, στιγμή με τη στιγμή, φιλί με το φιλί.
Θέλει κόπο η αγάπη αλλά, αξίζει από όλα πιο πολύ.
