Γράφει η Μόνια Μακρή
Στιγμές.. Μετράω στιγμές..
Στιγμές που περπατάμε πλάι πλάι και μυρίζω τα νυχτολούλουδα στη γειτονιά, κάθε που βραδιάζει.
Στιγμές που χωράω στη χούφτα μου τα πολύχρωμα βότσαλα που μάζεψες στην πρώτη βουτιά του καλοκαιριού.
Στιγμές που χαράζω με το πόδι μου μηνύματα αγάπης πάνω στην αμμουδιά και με σηκώνεις ψηλά στην αγκαλιά σου σφραγίζοντας με φιλιά όνειρα και υποσχέσεις.
Στιγμές που το βλέμμα μου ξεχωρίζει στη θάλασσα τα πανέμορφα θαλασσοπούλια που βουτούν δυο δυο στα ανοιχτά, για να βρουν την τροφή τους.
Στιγμές που αρνούμαι να ανοιγοκλείσω τα βλέφαρα για να μη χαθεί τίποτα από ότι ξεδιπλώνεται μπροστά μου. Τίποτα από ό,τι φυλακίζει στην ψυχή μου σκέψεις, χρώματα, αρώματα συναισθήματα.. που θα συνοδεύουν το νέο Φθινόπωρο που κοντοζυγώνει..
Στιγμές που ο ορίζοντας βάφεται με υπέροχο πορτοκαλοκόκκινο χρώμα κάθε δειλινό και η μορφή σου με μαγεύει όλο και πιο πολύ.
Στιγμές από κάθε τι που δίνει πένα και χαρτί στη φαντασία μου για να καλπάσει προς το όνειρο. Για να καλπάσει προς την απόλυτη ευτυχία. Την απόλυτη ολοκλήρωση.
Στιγμές… από σένα και από μένα!
Στιγμές που μείνανε στο χθες, γιατί έπαψαν τα λουλούδια να ανθίζουν ένα πρωινό του Αυγούστου.
Στιγμές που μείνανε στο χθες, γιατί η θάλασσα έγινε ξαφνικά αφιλόξενη και σήκωνε ανάστημα σε κάθε προσπάθεια να τη γευτώ..
Στιγμές που μείνανε στο χθες, γιατί το κύμα κατάπιε κάθε κάστρο στην άμμο. Κάθε μήνυμα αγάπης.
Στιγμές που μείνανε στο χθες, γιατί δεν ανέτειλε ξανά το ήλιος από εκείνο το πρωινό που έφυγες δίχως αντίο..
Στιγμές που μείνανε στο χθες, γιατί κάθε τι που γέμιζε την καρδιά μου.. έγινε παρελθόν.
Στιγμές.. Μετράω στιγμές..
Στιγμές από σένα και από μένα.. χωρίς εσένα!
