Γράφει η Κική Γ.
Έχουν χαθεί αδιαμφισβήτητα αξίες και ρόλοι. Προσπαθεί πλέον κανείς να αντιληφθεί ποιος είναι ποιος. Ξέραμε τον άνδρα μπεσαλή, “κυνηγό” και την γυναίκα θηλυκό λεπτεπίλεπτο, με αξιοπρέπεια.
Υπήρχε μια μαγεία σε όλο αυτό το παιγνίδι, στις πρώτες ματιές, στα σκιρτήματα, στα πρώτα ραντεβού. Είχε ένα τελετουργικό και όλα γινόταν δειλά μα και αποφασιστικά, αργά μα σταθερά και το πάθος φούντωνε και ο έρωτας έστελνε βέλη φλογερά.
Υπομονή και καρτερία χαρακτήριζαν και τις δυο πλευρές που περίμεναν το επόμενο βήμα και η σχέση ωρίμαζε και είχε νόημα, αγωνία και πόθο.
Τότε.
Σήμερα μπορεί σε μια βραδιά να έχουν ξεκινήσει και να έχουν τελειώσει τα πάντα. Δεν σε είδα, δεν σε ξέρω. Δεν σε κυνήγησα, σε βρήκα έτοιμη στο “πιάτο”, πήρα αυτό που ήθελα και” άντε γεια”. Αύριο, άλλη και άλλη. Ποσότητα υπάρχει. Η ποιότητα αδιάφορη.
Τι συμβαίνει ρε αντράκια που ξεχάσατε πώς είναι οι άντρες; Τι συμβαίνει ρε κοριτσάκια που ξεφτιλίζετε το γυναικείο φύλο;
Συνέλθετε αμφότεροι. Δεν είναι όλα ένα κρεβάτι. Υπάρχουν καρδιές, συναίσθημα, έρωτας, αγάπη. Αγνοείτε τις λέξεις ή γίνατε όλοι πια τόσο φτηνοί. Όπα, για πάρτε το αλλιώς, γιατί όλα μπροστά μας τα βρίσκουμε. Θα ρθει τέτοιο ξενέρωμα κάποια στιγμή μέσα σας, που θας σας φτύνετε.
Η φύση λειτουργεί με νομοτέλεια και εσείς αγνοείτε τους πάντες και τα πάντα.
Ο άνθρωπος φτιάχτηκε για να έχει συντροφιά, να επικοινωνεί και να μοιράζεται. Εσείς έχετε μέσα σας αισθήσεις που δεν τις έχετε γευτεί ποτέ. Έχετε θρυμματίσει τον ψυχισμό σας και ψάχνεται την ευτυχία χωρίς προσανατολισμό.
Δεν γεύεστε, δεν αισθάνεστε, δεν νιώθετε, άρα δεν ζείτε. Κινήστε σαν ρομπότ και εκτελείτε τα πάντα τελικά, άχαρα και διεκπεραιωτικά.
Όμως, η καρδιά είναι το παν. Ντροπή και κατάντια σε όποιον την αγνοεί, την παρακούει και την υποτιμά.
