Γράφει η Κική Γ.
Προσπάθησες τόσο πολύ να γίνουμε ζευγάρι. Ήσουν πρόθυμος να γυρίσεις τούμπα τον κόσμο. Είχε τόση ευγένεια, τρυφερότητα, πόθο και πάθος η κάθε σου κίνηση, που θα ορκιζόμουν πως είσαι ο καταλληλότερος σύντροφος για μια υγιή σχέση.
Ορκιζόσουν πως δεν ήθελες μια ακόμη περιπέτεια ή κάτι εφήμερο. Ήθελες δήθεν ,να ξεφύγεις από το παρελθόν σου και να μάθεις από τα λάθη σου. Τι παθαίνετε όμως ρε ανθρωπάκια; Βάζετε στοίχημα – χρονοδιάγραμμα με τον εγωισμό σας, τον τιποτένιο χαρακτήρα σας και με μαθηματική ακρίβεια μεταλλάσσεστε;
Το “πεθαίνω για σένα” γίνεται, “αν προλάβω θα σου στείλω;” Τι να μου στείλεις ρε αντράκι που κρύβεσαι πίσω από την οθόνη του κινητού σου; Φυσική παρουσία ανύπαρκτη. Μπέσα και αξιοπρέπεια πουθενά.
Ανδρισμός άγνωστη λέξη. Το απόλυτο άδειασμα.
Η απόλυτη ξεφτίλα και πιο σωστά η απορρύθμιση όλων των αισθήσεων!
