Γράφει η Γεώρα
Μαθαίνουμε μέσα από τα λάθη μας. Συνεχώς. Το πρόβλημα είναι πως δεν θέλουμε να κάνουμε λάθη. Και όταν κάνουμε, μας παίρνει από κάτω. Η αλήθεια είναι πως μεγαλώνοντας με έναν τρόπο θέλοντας να είμαστε τέλειοι – όσο το δυνατόν καλύτεροι- όταν δεν τα καταφέρνουμε, φέρνουμε την καταστροφή. Δεν σκεφτόμαστε πως το κάθε ξεκίνημα είναι δύσκολο. Πως αν δεν κάνουμε λάθη, δεν μαθαίνουμε. Λες και είμαστε οι μοναδικοί που κάνουμε λάθη.
Μεγιστοποιούμε το γεγονός, νομίζοντας πως αν το υπεραναλύσουμε και το αφήσουμε να μας «φάει» χρόνο πολύτιμο και να μας ρίξει την διάθεση θα αλλάξει κάτι. Ενώ αυτό ανήκει ήδη στο παρελθόν και εμείς μη μπορώντας να κάνουμε κάτι, γιατί ό,τι έγινε, έγινε και δεν αλλάζει, του δίνουμε χώρο να «τρώει» και το παρόν μας.
Ανόητα πλασματάκια που είμαστε κάποιες φορές. Χαραμίζουμε την χαρά του τώρα και δίνουμε χώρο στη λύπη για κάτι που τελικά μας δίδαξε να γίνουμε καλύτεροι. Και εκεί βρίσκεται η σημασία του λάθους, γίνεσαι καλύτερος έπειτα από αυτό γιατί σε δίδαξε.
Τώρα θα μου πεις, είναι δύσκολο στην πράξη αυτό, να κατανοήσω και να αποδεχτώ. Και θα σου πω, πως έχεις απόλυτο δίκιο, γιατί και εγώ αυτό προσπαθώ να συνειδητοποιήσω. Να απαλλαγώ από τον μανδύα της τελειότητας, όπου τέλειο δεν υπάρχει και να αγαπήσω τα λάθη μου γιατί με δίδαξαν. Τουλάχιστον, να συμφιλιωθώ μαζί τους.
Το μόνο που αρκεί είναι να θυμόμαστε πως έχουμε πορεία βελτίωσης και πως ακόμα και αν στο δρόμο μας βρεθούν άτομα που μας φωνάξουν για το λάθος μας, να μην τους ακούσουμε. Και εκείνοι έκαναν λάθος. Κανένας τους δεν είναι τέλειος. Απλά ξέχασαν τα πρώτα τους βήματα. Και φυσικά, ακόμα λάθη κάνουν. Απλά δεν το δέχονται.
Από την άλλη, όταν συναντήσουμε ανθρώπους που στα λάθη μας, θα μας πουν πως «Δεν πειράζει! Όλοι κάνουμε, άνθρωποι είμαστε. Πρόσεξε την επόμενη φορά και μάθε από αυτό!» σε αυτούς να μοιάσουμε και αυτό να πούμε και εμείς σε κάποιον που έκανε λάθος. Οι άνθρωποι δεν έχουμε ανάγκη από φωνές, αλλά από κατανόηση και αγάπη!
Να μην είστε αυστηροί με τους εαυτούς σας και με τα λάθη σας. Δώστε τους λίγη από την αστερόσκονη που κρύβεται μέσα σας. Η ζωή είναι μία τέλεια ατέλεια. Και από τις τέλειες ατέλειες, γεννιούνται τα πιο όμορφα πράγματα – θαύματα!
